ิงถอนหายใจ และอธิบายให้นางเข้าใจยิ่งขึ้น “คุณหนูเจ็ด เรื่องนี้ไม่ง่ายดายอย่างที่ท่านคิด เรื่องนี้มีความซับซ้อน และเกี่ยวข้องกับคดีเก่า หากมีส่วนเกี่ยวข้องกันก็ยากที่จะบอกว่าจะเกิดปัญหาอันใดขึ้นในภายภาคหน้าได้”
หมิงเวยดูไม่พอใจ เจี่ยงเหวินเฟิงมีความประทับใจในตัวนาง เขาพูดอย่างนุ่มนวลว่า “คดีมารดาของท่าน ไม่ว่าข้าจะตรวจพบเจออะไร ข้าจะไม่ปิดบังท่าน เช่นนี้ดีหรือไม่”
หมิงเวยกลับตอบว่า “ใต้เท้า ไม่ใช่ว่าข้าน้อยไม่ฟังคำพูดของท่าน แต่ปัญหาที่ท่านพูดถึง สำหรับข้าน้อยแล้วมันไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึง” นางหยุดชะงักแล้วพูดต่อไปว่า “คดีเก่าเมื่อหลายปีก่อนหมายถึงคดีกบฏของหลิ่วหยางจวิ้นอ๋องใช่หรือไม่เจ้าคะ”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา สายตาหลายๆ คู่ในห้องก็จ้องมาที่นาง
“ท่านรู้ได้อย่างไร” เหลยหงถาม หมายความว่าเขายอมรับ
หมิงเวยตอบ “เรื่องนี้เดาได้ไม่ยากไม่ใช่หรือเจ้าคะ หน่วยลาดตระเวนได้รับคำสั่งโดยตรงจากฝ่าบาท ส่วนคุณชายหยางก็ตามมาตามคำสั่งของฝ่าบาทเช่นกัน พวกท่านกำลังมองหาศพของคดีเมื่อสิบปีก่อนเพื่อเตรียมการรับมือกับฉีตงจวิ้นอ๋อง คดีระดับนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในสองสามปีที่ผ่านมา หากจำกัดเวลาเมื่อสิบปีก่อน ก็เดาได้ไม่ยากว่าหมายถึงคดีใด”
“…..”
อันที่จริงนางใช้วิธีลัด สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้สำหรับนางแล้วคือส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ที่ถูกบันทึกไว้ในหนังสือแล้ว
หลังจากนั้นไม่กี่ปีฉีตงจวิ้นอ๋องก็ถูกปลดออกจากตำแหน่ง เ