ผิดก็คือท่านลุง แต่คนที่จะถูกเกี่ยวโยงไปด้วยก็คือพวกเขา ขอเพียงแค่ใต้เท้าให้โอกาสข้าน้อยได้สร้างคุณงามความดี ในภายภาคหน้ายามตัดสินความผิดจะได้สามารถหักล้างความผิดด้วยบุญคุญให้แก่สตรีและเด็กได้เจ้าค่ะ”
แววตาของเจี่ยงเหวินเฟิงช่างซับซ้อน เขาเงียบไม่พูดอันใด
เหลยหงที่อยู่ข้างกายเขาขยับตัวและพูดว่า “ใต้เท้า อันที่จริงพวกเรากำลังขาดผู้ที่มีหยินหยางอยู่หนึ่งคน ทำไมเราไม่…” จากนั้นเขาก็มองไปที่นางอย่างกระตือรือร้น
มีหรือที่เจี่ยงเหวินเฟิงจะไม่เข้าใจความหมายของผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้ เขาหัวเราะขื่นๆ “ไม่ใช่ว่าข้าไม่ยินดี แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มากจนไม่สามารถรับประกันอันใดได้”
“ใต้เท้า โปรดให้โอกาสข้าน้อยด้วยเถิดเจ้าค่ะ” หมิงเวยขอร้อง “ไม่อย่างนั้น วันหนึ่งในภายภาคหน้า ข้าน้อยคงทำได้เพียงมองดูพี่น้องรับเคราะห์จากความผิดที่ผู้อื่นก่ออย่างเงียบๆ ไม่ว่าในภายหลังจะชดเชยความผิดได้หรือไม่ หากได้ทำสุดกำลังแล้ว ข้าน้อยจะไม่บังคับท่านเลยเจ้าค่ะ”
เจี่ยงเหวินเฟิงคิดสักพักแล้วถอนหายใจ “ตั้งแต่คุณชายปล่อยท่านกลับมา คงหมายถึงเรื่องนี้อยู่แล้ว เอาล่ะ หากท่านช่วยเราได้ข้าจะขอร้องแทนท่านเอง”
……………………………………………..
