้นไม้ตรงริมทะเลสาบหรือไม่ที่ตรงนั้นมีวิญญาณร้ายอาศัยอยู่ อย่าไปยุ่งกับมันเข้าล่ะ ส่วนที่อื่นเข้าไปได้ตามที่เจ้าต้องการเลย”
“เจ้าค่ะ”
“ข้าจะพักผ่อนแล้ว เจ้าไปเถอะ”
“น้อมรับคำสั่ง” มันกลายเป็นควันอีกครั้งแล้วลอยออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้นก็รีบกลายร่างกลับเป็นงูและหายเข้าไปในพงหญ้า
นิสัยที่แท้จริงช่างเปลี่ยนยากจริงๆ หมิงเวยยิ้มและพูดกับตัวเองว่า “งูบ้านนอกนี่ขี้โกงจริงๆ”
วิญญาณที่เต็มใจทำสัญญาพบบ่อยขนาดนั้นเลยหรือ หากเป็นเสวียนชื่อ ไม่ใช่เสวียนชื่อทุกคนที่จะมี
พอคิดถึงเรื่องนี้แล้วใต้เท้าเจี่ยงท่านนั้นตกลงเป็นอย่างไรกันแน่ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่เสวียนชื่อแล้วเหตุใดถึงมีจิตวิญญาณติดตามเขากัน
“มีความลับมากมายบนโลกใบนี้…”
หมิงเวยดึงปิ่นปักผมสีทองที่ศีรษะออก บิดปิ่นในส่วนหัวที่มีลวดลายที่เป็นเส้นออกเผยให้เห็นโครงสร้างด้านใน
แต่นางไม่ได้ทำอะไรกับมัน นำส่วนหัวของปิ่นกดกลับเข้าที่เดิม ปิดหน้าต่าง และเตรียมตัวพักผ่อน
…………………………
