มีสติและบอกให้ท่านยายผู้นี้มาที่ศาลว่าการในวันรุ่งขึ้น
น่าเสียดายที่คุณชายหยางผู้นั้นดูเหมือนจะรู้สึกขัดหูขัดตาและผลักเขาลงไปในหลุม
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากเขาไม่พบปัญหาใด เจี่ยงชิงเทียนจะไม่เสียหน้าได้อย่างไรกัน
เมื่อเทียบกับตนเองเสียหน้าแล้ว แน่นอนว่าท่านเจ้าเมืองเลือกที่จะทำให้เจี่ยงเหวินเฟิงเสียหน้าดีกว่า หากเจี่ยงเหวินเฟิงเสียหน้าในวันนี้ เขาก็ยังมีหน้าอยู่ที่ตงหนิงได้อีกนานมิใช่หรือ
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ท่านเจ้าเมืองมองไปที่โต๊ะส่วนตัวที่มีม่านไม้ไผ่กั้น คุณชายหยางผู้นี้มีตำแหน่งเป็นถึงขุนนางในสำนักหวงเฉิงซือ ไม่ว่าจะเป็นแค่ภาพลักษณ์หรือไม่ก็ตาม แต่เขาเป็นคนสนิทของฮ่องเต้ ถือเป็นเรื่องดีที่เขาและเจี่ยงเหวินเฟิงมีช่องโหว่
เจี่ยงเหวินเฟิงกล่าวด้วยเสียงเรียบเฉย “เจ้าหน้าที่อย่าเพิ่งด่วนสรุป สอบสวนคดีก่อนแล้วค่อยพูด”
“ขอรับๆ” ท่านเจ้าเมืองยังไว้หน้า “เชิญท่านพิจารณาคดีต่อขอรับ”
เขาไม่เชื่อว่าเจี่ยงเหวินเฟิงจะสามารถพลิกคดีได้
ปล่อยให้เขาสง่าผ่าเผยไปสักพักเถอะ!
เกือบทุกคนเชื่อว่าคดีนี้ไม่มีสิ่งใดมาพลิกคดีได้แล้ว ท่านยายช่างน่าสงสารจริง แต่หากไม่มีผู้ร้ายคนอื่น ผูชื่อจะรอดพ้นจากความผิดได้อย่างไร
ต่อมาไม่นาน ผูชื่อก็ถูกองครักษ์พามาพร้อมกับเอกสาร
“ท่านแม่ๆ!” เด็กหญิงตะโกนออกมาเมื่อเห็นผูชื่อ
“เยี่ยนเหนียง เยี่ยนเหนียงของแม่!” ท่านยายยื่นมือออกไปพยายามที่จะสัมผัสบุตรสาวของตนเอง
ผูชื่อร้องไห
