ช้คนหนึ่งตะโกนร้องเสียงหลง “สีดำแล้ว กลายเป็นสีดำแล้ว!”
แม่นางหลิวก้มลงมอง ‘เป็นไปไม่ได้ ข้าวที่ขาวราวกับหิมะเมื่อครู่ ตอนนี้กลายเป็นสีดำไปหมดแล้ว
‘เจ้านี่ช่างร้ายกาจนัก!’
แม่นางหลิวไม่กล้าปล่อยให้มือว่าง นางล้วงบางอย่างออกมาจากเอว นำเหรียญทองแดงทั้งเจ็ดวางเรียงลงบนโต๊ะ
ในตอนแรกนางเป็นเพียงหญิงธรรมดาคนหนึ่งที่มีครอบครัวลำบาก แม้แต่ข้าวก็ยังยากจะหา แต่แล้วนางก็ได้ช่วยหญิงชราคนหนึ่งที่สลบอยู่หน้าประตูบ้านโดยบังเอิญ
หญิงชราอ้างว่าตนคือเสวียนชื่อและได้สอนวิชาให้แก่นางเป็นเวลาสามวันเพื่อตอบแทนบุญคุณที่นางช่วยชีวิตไว้
ก่อนจากไปหญิงชราได้มอบเหรียญทองแดงเจ็ดเหรียญให้นาง และบอกนางว่าตราบใดที่นางไม่ไปยุ่งกับภูติผีปีศาจที่ร้ายกาจ วิชาที่ตนสอนเพียงเท่านี้ ก็เพียงพอให้ชีวิตนางสบายได้
เหรียญทองแดงเจ็ดเหรียญนี้ ได้ถูกนำมาใช้เพียงสามครั้งในรอบสิบปีที่ผ่านมา และแต่ละครั้งมันก็นำทั้งชื่อเสียงและโชคลาภมาให้นาง
“จักวาลรวมเป็นหนึ่ง เทพเจ้าพิทักษ์รักษา…”
แม่นางหลิวสวดสาปแช่ง ผลักกล้องยาสูบ และขว้างเหรียญทองแดงออกไปเพียงหนึ่งเหรียญ “ไป!”
เหรียญทองแดงเด้งขึ้น และสั่นดัง ‘วิ้งๆ’ ราวกับว่าถูกดึงและบินวนเป็นวงกลม เหล่าสาวใช้ได้พบเห็นที่ไหนต่างก็ร้องอุทานและคิดว่าไม่แปลกเลยที่มีคนเรียกแม่นางหลิวว่าท่านเทพธิดา
ฮูหยินสามที่มองดูอยู่ไกลๆ ก็กระวนกระวายไม่น้อย นางไม่เคยเชื่อในสิ่งเหล่านี้ กฎของตระกูลหมิงก็ไม่อนุญา
