เกิด ณ เจียงหนาน สิ้นชีพ ณ เป่ยหมาง
หมิงเวยยืนอยู่ในโรงเตี๊ยมใต้ภูเขา สายตาทอดมองไปยังเขาหมางซานที่ราวกับเป็นแหล่งรวมของหยกขาว
เขาหมางซานอยู่ทางตอนเหนือของเมืองลั่วอี้ซึ่งเป็นสถานที่ฝังศพของฮ่องเต้ในอดีต มองจากตรงนี้ ภูเขาทุกลูกล้วนมีร่างของฮ่องเต้ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังจนกลายเป็นประวัติศาสตร์ฝังอยู่
เป็นสถานที่ที่รวมเหล่ามังกรดังสมคำร่ำลือจริงๆ
“แม่นาง ช่วงนี้หิมะตกอย่างน้อยสิบวัน หากแม่นางต้องการขึ้นเขา ทำไมไม่รออีกสองเดือนเล่า ถึงเวลานั้นหิมะคงละลายและมีทางให้ขึ้นแล้ว!” เถ้าแก่เนี้ยกล่าวกับนาง
หมิงเวยส่ายหน้า “หากรออีกสองเดือน คงไม่ทันแล้ว”
เถ้าแก่เนี้ยต้องการเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง แต่พอได้ยินเสียงกระแอมอย่างหนักของสามีที่ส่งสายตาอ่านยากมาให้ นางจึงกลืนคำที่อยากพูดลงคอพร้อมถอยออกไป
หมิงเวยส่ายหน้า นางรู้ดีอยู่แก่ใจ
ตอนนี้ทั่วหล้ากำลังสับสนวุ่นวายมากขึ้น เป็นเรื่องยากอย่างยิ่งสำหรับคนทั่วไปที่จะใช้ชีวิต ที่เขาหมางซานที่มีสุสานของฮ่องเต้มากมายนับไม่ถ้วนนี้ก็มีบางคนที่อยากลองเสี่ยงอยู่
โรงเตี๊ยมแห่งนี้ ตั้งอยู่บนเชิงเขาหมางซาน ใครอยากขึ้นเขาก็แวะมาพักที่นี่ได้
เขาไม่มีทางบอกผู้คนที่อาศัยอยู่ในโรงเตี๊ยมตอนนี้หรอกว่ามันเป็นถ้ำของโจร
เถ้าแก่ก็มองนางเป็นหนึ่งในนั้น
แน่นอนว่านางไม่ใช่ จุดประสงค์ที่นางมาที่นี่ไม่ใช่เพื่อมนุษยธรรม
ใต้หล้าตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย คนชั่วบุกเข้ารุกราน นับตั้งแต่ก
