่เรื่องดีเสมอไปนะ
เขาถอนหายใจ ทำท่าทางเหมือนพี่ชายสอนน้อง
รากฐานของผู้ฝึกสัตว์… ยังไงก็คือ สัตว์อสูร
พลังจิตของผู้ฝึกสัตว์ ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นได้แค่ส่วนเสริม
มันไม่สามารถใช้ต่อสู้โดยตรงได้เหมือนพวกจอมเวทในนิยายหรอกนะ
จางเผยฝูตบหน้าอกตัวเอง หัวเราะเยาะตัวเองเบาๆ
พี่ไม่อายที่จะบอกความจริงให้น้องฟัง
สัตว์อสูรที่เก่งที่สุดของพี่ตอนนี้คือ Rank C เลเวล 100… ติดแหง็กอยู่ตรงนี้มาหลายปีแล้ว
แต่พี่ก็ยังหวังลึกๆ ว่าสักวันจะทะลวงผ่านไป Rank B ได้
ดังนั้นพี่เลยยังไม่แตะต้องไอ้เคล็ดวิชานี้
รอจนวันที่พี่หมดหวังจริงๆ… พี่ถึงจะกลับมาฝึกมัน
ใช้พลังจิตที่มหาศาล เพื่อทำสัญญากับสัตว์อสูรระดับสูงตัวใหม่… ถือว่าเป็นทางหนีทีไล่สุดท้าย
โม่หยิงเฉินไม่ตอบอะไร เพียงแค่ยื่นมือไปรับผลึกเคล็ดวิชามาเงียบๆ
แววตาของเขาเรียบเฉย ไม่บ่งบอกอารมณ์
จางเผยฝูเห็นท่าทีนั้นก็รู้ตัว รีบชักมือกลับแล้วหัวเราะแห้งๆ
อา… ดูพี่สิ พูดมากอีกแล้ว
น้องเป็นอัจฉริยะ ย่อมมีวิถีทางของตัวเอง พี่ไม่ควรไปยุ่งย่าม
เอาเป็นว่า… น้องรู้ตัวเองดีที่สุด ก็พอแล้ว
พูดจบ เขาก็ล้วงคีย์การ์ดสีทองใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ยัดใส่มือโม่หยิงเฉิน
อะนี่…