ขาก็แค่ กังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของ Ye Tianchen
“ผู้อาวุโส เทียนเฉินอยู่ที่ไหน ฉันจะไป!” จางรัวทงมองเสินซวนจื่อทันทีและถาม
“คุณไม่จำเป็นต้องไป เขาไปถึงด้านนอกหุบเขาแล้ว รอสักครู่…”
หลังจากพูดแล้ว เฉินซวนก็หลับตาลงช้าๆ อีกครั้ง และหลังจากนั้นไม่นาน แผ่นกระดาษก็ปรากฏบนไม้ของเขา เก้าอี้ นกกระเรียน แรงอ่อน ๆ กระทบกับนกกระเรียนกระดาษ และทันใดนั้น “ชีวิต” ของนกกระเรียน และมันก็ใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับของจริง กางปีกออกแล้วบินออกจากหุบเขา
“ฉันได้ขอให้ Xianhe ช่วยเขา อาการบาดเจ็บของเขารุนแรงมาก และแม้แต่ฉันก็ไม่แน่ใจเกี่ยวกับการรักษา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของพระเจ้า แค่ทำให้ดีที่สุดและอย่าบังคับมัน!” เซิน ซวนกล่าวอย่างเฉยเมย .
“ไม่ ฉันต้องช่วยเขา ผู้อาวุโส ฉันขอร้อง คุณต้องช่วยเขา!” Zhang Ruotong คุกเข่าลงกับพื้น อ้อนวอนพระเจ้าให้ช่วยชีวิต Ye Tianchen
“ลูกชายคนนี้มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม และฉันก็มีความสัมพันธ์ด้วย ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่มาที่นี่ แต่เขาได้รับบาดเจ็บจากธงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นพิษ โลกไม่เหมาะสำหรับการฝึกฝนมาช้านาน ไม่มีสมบัติสวรรค์และโลก และเขาต้องการช่วยชีวิตของเขา มันยากมาก ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ฉันไม่สามารถรับประกันได้ คุณไม่จำเป็นต้องพูดมากกว่านี้!” เซิน ซวนหลับตาลงช้าๆ ขณะที่เขาพูด ราวกับว่า รักษาความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขา
Zhang Ruotong ไม่สามารถนั่งนิ
