งเกียจ
“คุณกลัวเหรอ?” เย่เทียนเฉินถามด้วยรอยยิ้ม
“กลัว? ไม่ว่าฉันจะกลัวหรือไม่ ฉันก็ฆ่าคุณได้ สรุปง่ายๆ ก็คือ วันนี้ไม่มีใครอยากออกจากพวกคุณ!” ตู้ว่านหลี่คำรามอย่างน่ากลัว
เย่ Tianchen ขมวดคิ้ว เขาไม่ได้คาดหวังว่าตู้ ว่านหลี่จะไร้ยางอาย น่ารังเกียจ และขี้ขลาดเช่นนี้ แม้แต่คนที่มีระดับต่ำกว่าเขาเองก็ยังไม่กล้าที่จะต่อสู้อย่างยุติธรรม ดู ไลดู ว่านหลี่ เป็นคน เป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองมาก ไม่ยอมทนต่อความล้มเหลวเลย คนแบบนี้ถูกลิขิตให้ไปอยู่บนเส้นทางแห่งการบ่มเพาะ ทุกสิ่งที่เขาทำล้วนอำพราง นอกกรอบก็ตกใจกลัวจนทรุดตัวลง และอ้อนวอนขอความเมตตาเหมือนสุนัข แต่ที่นี่ อวดกำลังโดยคิดว่าตนมีธงเพลิงศักดิ์สิทธิ์พิษอยู่ในมือ เขาจะโบยบินอย่างครอบงำ และห่างไกล คนประเภทนี้ค่อนข้างน่าสมเพชและน่าสมเพช ความแข็งแกร่งของฐานการเพาะปลูกไม่สามารถออกแรงได้เลย เพราะเขาไม่มี Dao Heart ที่อยู่ยงคงกระพัน
อย่างไรก็ตาม เย่เทียนเฉินรู้สึกกังวลเล็กน้อยในตอนนี้ ธงเพลิงศักดิ์สิทธิ์อยู่ในมือของเขา ด้วยการสั่นเล็กน้อย การดำรงอยู่ของราชางูก็สั่นสะเทือนและกลายเป็นผง ในแง่ของฐานการเพาะปลูกปัจจุบันของเขา มันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเขย่าธง Poison Saint Flame อย่างแรง ตอนนี้เขากำลังคิดที่จะรักษาผู้หญิงสองคน Dongfang Meng และ Tian Shuang’er ให้ปลอดภัยก่อน ส่วนเขาจะหลบหนีได้หรือไม่นั้นไม่ทราบ
“งั้นก็ให้พวกเราสองคนทะเล
