เมื่อมองดูสัตว์ประหลาดทั้งสอง ราชามังกรอุทกภัยทมิฬและปีศาจกิ้งก่าที่กำลังต่อสู้อยู่บนท้องฟ้า ร่างกายที่ใหญ่โตของพวกเขาปกคลุมท้องฟ้าไว้ครึ่งหนึ่ง และรัศมีการสังหารของพวกมันก็ล้นหลาม ง้าวดึงแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาทีละดวงทีละดวง ซึ่งชี้ตรงไปที่หัวของมังกรวารีทมิฬเพื่อฆ่ามันอย่างหมดจด
“กลับไป รีบไป ฉันจะไปรับ เร็วเข้า…”
ทันใดนั้น เย่เทียนเฉินก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง เสียงของผู้หญิงคนนั้นคุ้นเคยมาก เขาขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ หันไปมองข้างหลัง ฉันพบว่าไม่มีอะไรเลย แต่มีม่านแสงที่มีชั้นของชั้นของบาเรียวาบวับอยู่ ฉันอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และไม่กล้าที่จะแสดงท่าทางที่หุนหันพลันแล่น
“เจ้าโง่ เจ้ายังทำอะไรอยู่ รีบวิ่งไปพร้อมกับตงฟางเหมิง ฉันจะไปรับเจ้า…”
ในเวลานี้ เย่เทียนเฉินได้ยินเสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยคนนี้อีกครั้ง และยังงงงวยอยู่เล็กน้อย เพราะหลังม่านแสงนี้ ควรจะเป็น ว่ากันว่าพื้นที่ภาคกลางไม่ตกจากภูเขา มีอะไรอยู่ในนั้นไม่รู้ ฉากเป็นเช่นไร ดูจากภายนอกไม่ได้ ปากใหญ่คือ ส่งตรงถึงมือคุณ!
“มาเถอะ ถ้าคุณไม่กลับมาอีก จะไม่มีโอกาสอีกแล้ว ราชามังกรวารีทมิฬและปีศาจกิ้งก่าจะเป็นผู้ตัดสินผู้ชนะ!” เสียงผู้หญิงพูดด้วยความรู้สึกวิตกกังวลทางจิตวิญญาณ
เย่เทียนเฉินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจเสี่ยงโชค คว้ามือตงฟางเหมิงทันที และรีบวิ่งไปที่ม่านแสงที่เกิดจากรูปแบบ เมื่อเขากำลังจะมาถึง ทันใดนั้นม่า
