… ต้องขอบคุณท่านอธิการจวงจริงๆเสียงเขาแหบพร่า
หือ?โม่หยิงเฉินเลิกคิ้ว
ฉันได้ยินแว่วๆ
สวีหงหยางลดเสียงลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยำเกรง
ท่านอธิการโทรสายตรงถึงผู้บัญชาการทหารสูงสุดเลย
เนื้อหาในโทรศัพท์ที่เขาจับใจความได้ มีแต่ประโยคเด็ดๆ ทั้งนั้น
นี่คืออัจฉริยะที่เทียนอวิ๋นดึงตัวมาเป็นกรณีพิเศษ
เขาเพิ่งกู้หน้าให้จักรวรรดิหลงเซี่ยด้วยการทวงคืนอันดับ 1 Speed Run จากพวกเกาหลี นี่คือวีรบุรุษ!
ขากลับโดนดักฆ่าเพื่อล้างแค้น
เขาแค่ป้องกันตัว… พลั้งมือฆ่าศัตรูตาย
มันผิดตรงไหน?
หรือจะให้เขายืนเฉยๆ รอโดนพิษละลายจนตาย?
คนของข้า ข้าดูแลเอง… เรื่องนี้ให้จบแค่นี้!
บทสรุปคือ…
การป้องกันตัวโดยชอบธรรม! วีรบุรุษผู้กล้าหาญ!
ง่ายๆ สั้นๆ จบข่าว ไม่ต้องสืบสวนต่อ
ภายใต้การนำทางของสวีหงหยาง ทั้งสองมาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋นในที่สุด
หน้าประตูอันโอ่อ่า เต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน
ใบหน้าอ่อนเยาว์ของเหล่าเฟรชชี่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความหวัง
บรรยากาศในรั้วมหาวิทยาลัยช่างสดใสและมีชีวิตชีวา
สวีหงหยางมองภาพตรงหน้า แล้วค่อยๆ รู้สึกผ่อนคลายจากความตึงเครียดเมื่อครู่
เขายิ้มบางๆ ตบไหล่โม่หยิงเฉิน
ช่วงนี้เพิ่งสอบเกาเข่า (สอบเ