นคนละคนกัน เมื่อพวกเขาเข้าไปก็ไม่เห็นอาจารย์ Fangzheng เมื่อพวกเขาหันกลับมาพระหนุ่มทั้งสองก็หายไป มีเพียงพระเก่าชื่อ Wuzhi ยังคงตามหลังพวกเขา
“ท่านผู้อาวุโส ท่านทราบหรือไม่ว่าอาจารย์ฟางเจิ้งอยู่ที่ไหน?” ตงฟางเหมิงเข้าไปในห้องโถงใหญ่ของพระอุโบสถ และเขาอดไม่ได้ที่จะถามเพราะไม่เห็นท่านอาจารย์ฟางเจิ้ง
“พี่ชายอาวุโส Fangzheng มักจะไม่เห็นคนนอกและอุทิศตนเพื่อเข้าร่วมในพระพุทธเจ้า คราวนี้วัดเส้าหลินของเราถูกโจมตีโดยคนชั่วร้าย อาจารย์ Fangzheng ไม่ได้คิดถึงข้อพิพาทใด ๆ ดังนั้นเราจึงไม่เห็นแขกเลย! “อาจารย์อู๋จือกล่าว
“เป็นเช่นนั้น…ถ้าอย่างนั้นพวกเรา…” Dongfang Meng อยากจะถามอะไรต่อ แต่ Ye Tianchen หยุดไว้ Ye Tianchen เดินไปหา Master Ji Wuzhi และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉัน รบกวนคุณอาจารย์ ต่อไปเราจะไปด้วยตัวเองและหวังว่าจะได้พบอาจารย์ Fangzheng!”
“ผู้บริจาคฉลาดมากดังนั้นได้โปรดทำเอง!” อาจารย์ Wuzhi พูดจบและจากไป
ในห้องโถงทั้งหมดของพระอุโบสถ เหลือเพียง Ye Tianchen และ Dongfang Meng เท่านั้น Ye Tianchen สังเกตทุกอย่างรอบตัวเขาและไม่ปล่อยความสามารถในการรับรู้ของเขา ที่นี่ เขาพบว่าความแข็งแกร่งของเขาคือฉันอ่อนแอจริงๆ และฉัน ตอนแรกอยากจะใช้กำลัง แต่ค่อยๆ นึกขึ้นได้ว่าการใช้กำลังในวัดเส้าหลินนั้นเท่ากับการติดพันความตาย ส่วน Dongfang Meng มองไปรอบ ๆ ก็พบว่าไม่มีอะไรแปลกเลย มองไปตรงกลางพระอุโบสถของพระอุโ
