ั้งแรก เวลาจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ Ye Tianchen…
“Tianchen, Tianchen คุณอยู่ที่ไหน คุณอยู่ที่ไหน”
Ling Yuxun ตะโกนในขณะที่พยายามลุกขึ้น และเดินสะดุดไปทางด้านหน้า เมื่อเธอไปถึงที่สุดท้ายของ Ye Tianchen เมื่อเธอหยุดที่สถานที่ คนทั้งหมด ตกตะลึงและยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น เพราะเธอเห็นคนพิงก้อนหิน เลือดไปทั้งตัวและเต็มไปด้วยรู เห็นได้ชัดว่าเย่เทียนเฉิน เขากลายเป็นมนุษย์เลือด พิงก้อนหินโดยที่หลังของเขานิ่งเฉย จ้องมองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่าราวกับว่าเขาไม่รู้ว่า Ling Yuxun กำลังมา
“เทียนเฉิน…เทียนเฉิน…”
เมื่อเห็นเย่ เทียนเฉินกลายเป็นแบบนี้ หลิง หยู่ซุนก็ควบคุมอารมณ์ไม่ได้อีกต่อไป น้ำตาของเธอเหมือนแม่น้ำที่ไหลล้นตลิ่ง เธอร้องไห้เสียงดังและตะโกนเสียงดัง เธอทำไม่ได้ ไม่ยอมรับผลที่ Ye Tianchen จะตายแบบนี้ คราวนี้เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ Ye Tianchen เธอพบเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ Ye Tianchen ก็พาคนมาช่วยตัวเองและปู่ของเธออย่างสิ้นหวัง ในที่สุด แม้แต่เขา ตัวเขาเอง หลังจากเสียชีวิต หัวใจของ Ling Yuxun ก็เจ็บปวดเมื่อคิดถึงสิ่งนี้ มันเจ็บปวดกว่าการฆ่าเธอเสียอีก
“เทียนเฉิน ไม่!” หลิงอวี้ซุนกอดเย่เทียนเฉินแน่นราวกับกลัวว่าเย่เทียนเฉินจะหายไปและร้องไห้ออกมา
“สาวโง่ นั่นไม่ใช่ฉัน มันเป็นแค่จุดยืนของฉัน ฉันอยู่ที่นี่แล้ว…”
ทันใดนั้น หลิงอวี้ซุนได้ยินเสียงของ Ye Tianchen เธออดไม่ได้ที่จะตกใจด้วยสีหน้าตกใจ เธ
