Ling Yuxun จะกลัวและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าเพื่อดูร่างของป้าคนที่สามของเขาแล้ว Ling Shuanghe จะก้าวไปข้างหน้าเสมอนี่คือลูกสาวโดยกำเนิดของเขา แต่ตอนนี้เธอตายแล้วและ Ling Shuanghe รู้สึกเศร้าเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้ไปข้างหน้าเพื่อตรวจสอบ
“เป็นไปได้ไหม…” หลิงยูหยางดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างและพูดด้วยรอยยิ้มที่มุมปากของเขา
“นายน้อยคนโต เกิดอะไรขึ้น?” เย่เทียนเฉินถามด้วยสายตาที่สงสัย
“ดูเหมือนว่ายาที่ลั่วฮ่าให้คุณยังใช้ได้ผลอยู่ หลิงซวงเหอและหลิงยูซุนอยู่ภายใต้การควบคุมของเราแล้ว พวกเขาจะอยู่ข้างเรา!” หลิงหยูหยางเยาะเย้ยอย่างภาคภูมิใจ กล่าว
“นี่…” Ye Tianchen มอง Ling Yuyang ด้วยท่าทางงงงวย
“โอเค ไม่ต้องห่วง การตายของหลิงเซี่ยไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน หลิงชิงอยากจะโทษฉัน ฉันเกรงว่าคราวนี้เธอจะกินไม่หมดและออกไป!” หลิงยูหยางกล่าว ด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ในเวลานี้ การสนทนาระหว่าง Ling Yuyang และ Ye Tianchen เพิ่งสิ้นสุดลง ฉันเห็น Ling Shuanghe เดินไปท่ามกลางฝูงชน เหลือบมอง Ling Yuyang และไปที่ Ling Qing ราวกับว่าเขามีอะไรจะพูด Ling Qing ยืนขึ้น ขึ้นจากพื้นแล้วคร่ำครวญ เขาเดินไปจับแขนของหลิงซวงเหอแล้วพูดทั้งน้ำตาว่า “พ่อครับ ผมขอโทษ มันเป็นความผิดของผม เพราะผมไม่ได้ปกป้องน้องสาวคนที่สามที่ผมปล่อยให้พี่ชายคนโตฆ่า เธอ!”
ตบ!
หลิงซวงเหอตบหน้าหลิงชิงอย่างแรง ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ตาบอด ทุกคนก็จ้องไปที่หลิงซวงเหอ
