เงียบงัน
พวกมันไม่ได้แตะแม้แต่ชายเสื้อของต้าเซิ่ง
ไม่สิ… ต้องบอกว่า ต้าเซิ่งไม่ได้เห็นพวกมันอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ
มันแค่เดินทาง’
การฆ่ามอนสเตอร์… เป็นแค่ผลพลอยได้จากการเดินผ่าน
กระโดด… ลงจอด… สั่นสะเทือน!
กระโดด… ลงจอด… สั่นสะเทือน!
พื้นดินทั้งมิติลับสั่นไหวรุนแรงตามจังหวะการลงเท้าของราชันย์วานร
หากมองจากมุมสูง จะเห็นเส้นทางแห่งความตายที่เกิดจากวงกลมแห่งการทำลายล้างเรียงต่อกันเป็นเส้นตรง
เจาะทะลุแผนที่ดันเจี้ยนอย่างป่าเถื่อน
ต้นไม้ ก้อนหิน สิ่งปลูกสร้าง… ทุกอย่างกลายเป็นผุยผง
เส้นทางแห่งหายนะ!
แฮ่ก... แฮ่ก... ต้าเซิ่ง! ไอ้บ้าเอ๊ย… รอด้วยโว้ย!
โม่หยิงเฉินเกาะต้นไม้ใหญ่ที่รอดตายมาได้อย่างปาฏิหาริย์ ยืนหอบตัวโยน
ผลที่ได้คือเจ้าลิงยักษ์หันมามองด้วยสายตาใสซื่อประมาณว่าเจ้านายช้าจัง’
เขาแทบจะขาดใจตาย
ลงดันเจี้ยนรอบนี้ เขาทำอยู่แค่อย่างเดียว…
วิ่งดมฝุ่นตามตูดลิง!
กว่าจะลากสังขารมาถึงโรงงานไม้ส่วนในสุด ที่พำนักของบอสใหญ่ได้
ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเขายืนอึ้ง
โรงงานไม้ขนาดมหึมา บัดนี้กลายเป็นแอ่งกระทะขนาดใหญ่
และเจ้าสัตว์อสูรอันน่าเกรงขามของเขา…
กำลังนั่งยองๆ อยู่กลางหลุม ใช้เล็บนิ้วก้อยแคะเศษเนื้อออกจากฟันอย่างสบ