ันใดและถามขึ้น
เมื่อหลิง หยู่ซุนได้ยินคำถามของคุณปู่ ใบหน้าที่บอบบางของเธอก็แดงขึ้น และเธอก็กระซิบว่า “ยังไม่ถึงตอนนี้ ลูกรักอยู่ที่ไหน!”
“จริงเหรอ คุณปู่ได้ยินได้อย่างไรว่าคุณอยู่กับครอบครัวของตระกูลเย่หลังจากที่คุณกลับมาที่ประเทศจีน หลานชายคนนั้น Ye Tianchen สนิทกันมากไหม?” Ling Shuanghe กล่าวด้วยรอยยิ้มโดยเจตนา
“คุณปู่คุณรู้ได้อย่างไร คุณหัวเราะเยาะฉัน!” หลิงอวี้ซุนพูดอย่างเขินอาย มุ่ยปากน้อยน่ารักของเธอ
“หึหึ ปู่เจ้าเล่ห์ไม่ได้หัวเราะเยาะเจ้าแต่เป็นห่วงเจ้า แม้ว่าข้าจะอยู่ข้างประเทศ M ข้าก็รู้เรื่องของจีนบ้าง ปู่ที่อยากจะพูดก็คือถ้าเป็นเจ้าคนเจ้า ถูกใจจริงๆ เขาก็จะดีเอง ถ้าดีด้วยก็อยู่ด้วยกันได้อยู่ดี ตลอดชีวิต ความเจริญ มั่งคั่งไม่สำคัญ สิ่งสำคัญที่สุดคือคนสองคนมีความสุขด้วยกัน ถ้าไม่พอใจคนๆหนึ่งเขา หล่อเหลาอย่างกับหน้าตา , ไม่ว่าคุณจะมีวัฒนธรรมและความสามารถมากแค่ไหน จะมีประโยชน์อะไร” หลิงซวงเหอกล่าวด้วยรอยยิ้มที่จริงจัง
