สติของโม่หยิงเฉินกลับคืนสู่ร่าง
เสียงระบบแจ้งเตือนที่เย็นชาก็ยังคงดังก้องในหัว เหมือนตอนที่ได้รับผลสั่นสะเทือนไม่มีผิด
ริวจินจักกะ… อาวุธระดับเทพที่ถูกปรับจูนให้ใช้ได้เฉพาะสัตว์อสูรเท่านั้น
เวลาผ่านไปราวสองชั่วโมงในโลกจริงนับตั้งแต่เขาเข้าสู่สถาบันวิจัย
ฟ้าข้างนอกมืดสนิทแล้ว
เขาก้มมองดาบคาตานะในมือ… ดาบที่ดูธรรมดาสามัญ ฝักไม้หยาบๆ เหมือนของเล่นราคาถูก
แต่สัมผัสที่ส่งผ่านมาถึงมือนั้น… ร้อนแรงราวกับลาวาที่กำลังเดือดพล่านอยู่ใต้เปลือกโลก
นิ้วโป้งดันกระบังดาบเบาๆ
เคร้ง!
คมดาบเผยออกมาเพียงหนึ่งนิ้ว
ในความมืดมิดของห้องพัก แสงสีแดงฉานวูบวาบขึ้นมาชั่วขณะ อุณหภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้นจนเหงื่อซึม
โม่หยิงเฉินรีบดันดาบกลับเข้าฝักทันที
หัวใจเต้นแรง
ของจริง… นี่มันของจริง!
ผลสั่นสะเทือน คือที่สุดแห่งพลังทำลายล้างทางกายภาพ
ริวจินจักกะ คือต้นกำเนิดแห่งเพลิงเผาผลาญสรรพสิ่ง
ตอนนี้… ทั้งสองสิ่งอยู่ในกำมือเขาแล้ว!
เขาหันไปมองต้าเซิ่งที่กำลังวิวัฒนาการ
ก้อนแสงสีขาวกลางห้องกำลังเต้นตุบๆ เป็นจังหวะเหมือนหัวใจยักษ์
คลื่นพลังงานที่แผ่ออกมาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนน่าขนลุก
ดูทรงแล้ว… คงต้องใช้เวลาทั้งคืนกว่ากระบวนการจะเสร็
