โม่หยิงเฉินมองส่งทีมของสวีหงหยางจนหายลับเข้าไปในประตูมิติ
เขาเอื้อมมือไปตบหัวต้าเซิ่งเบาๆ
ไปกันเถอะ… ได้เวลาเราทำงานบ้างแล้ว
ต้าเซิ่งกระพริบตาปริบๆ ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอเป็นการตอบรับ
โม่หยิงเฉินเดินอย่างผ่อนคลายไปที่หน้าทางเข้า หน้าต่างระบบเด้งขึ้นมา เขาไม่ลังเลที่จะกดเลือก
[ระดับความยาก: นรกแตก !]
ระดับยากเหรอ เศษ EXP แค่นั้นไม่พอยาไส้หรอก
ถ้าอยากเลเวลพุ่งกระฉูด มันต้องนรกแตกเท่านั้น!
จริงอยู่ว่าด้วยพลังของต้าเซิ่งตอนนี้ที่เป็น Rank E เลเวล 38 การจะโซโล่บอส ก็อบลินนักตัดไม้ ในระดับนรกแตกให้ทันเวลา 10 นาที (ก่อนมันคลุ้มคลั่ง) เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
นั่นคือทางตัน
แต่… ใครบอกว่าเข้าดันเจี้ยนแล้วต้องเคลียร์จบเกม
เป้าหมายหลักของเขาคือการดันเลเวลต้าเซิ่งให้แตะ 50 เพื่อวิวัฒนาการเป็น วานรสงครามสะเทือนฟ้า
แค่นั้นก็พอแล้ว!
EXP จากมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน Rank D สำหรับสัตว์อสูร Rank E… มันคือบุฟเฟต์เกรดพรีเมียมที่กินได้ไม่อั้น!
ส่วนเรื่องอันดับ Speed Run…
แววตาของโม่หยิงเฉินฉายแววขี้เล่น
เขาไม่เคยบอกสักคำว่าไม่สนใจ
ขนาดตอนเป็น Rank E ต้าเซิ่งยังทำดาเมจได้ 30% จนทีมสวีหงหยางอ้าปากค้าง
ถ้าวิวัฒนาการเป็น