คนเดียว มีเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลหลีแค่คนเดียว นายต้องเข้าใจจิตใจเขาด้วย รีบปลุกหลีซิ่นลีให้ตื่นเถอะ!” หยางอี้มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“เป็นยังไงท่านหลี คิดดีแล้วหรือยัง?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามอย่างเรียบเฉย
“แก…ก็ได้!” หลีเจี่ยนมองไปยังหลีซิ่นผู้เป็นหลานที่ยังคงสลบไสลไม่ได้สติ เป็นห่วงว่าหลีซิ่นจะมีอันตรายอะไรไปจริงๆ จึงจำเป็นต้องยอมประนีประนอม
“ท่านหลีรับปากแล้ว นายยังไม่รีบลงมืออีกล่ะ?” หยางอี้รีบพูดกับเย่เทียนเฉิน
การที่หยางอี้มาที่นี่ พูดให้ชัดเจนก็คือเป็นผู้มาสร้างสันติภาพคนหนึ่ง หลีเจี่ยนเป็นคนที่มีอารมณ์รุนแรงดีเดือด เป็นคนที่มีชีวิตรอดกลับมาจากสงคราม ความเป็นความตายไม่สำคัญสำหรับเขา ต่อให้มีปืนจ่ออยู่ที่หัว หลีเจี่ยนก็ไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ตอนนี้ความคิดเพียงอย่างเดียวของเขาก็คือต้องการปกป้องหลีซิ่นที่เป็นหลานของตนไม่ให้เลือดเนื้อเชื้อไขเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลหลีมีอันเป็นไป ถ้าหากหลีซิ่นเกิดอะไรขึ้น หลีเจี่ยนตายไปคงไม่มีหน้าไปพบบรรพบุรุษตระกูลหลีแน่นอน
ส่วนเย่เทียนเฉินล่ะ? ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน ทำตามหลักการของตนโดยไม่สนใจใคร เขาเป็นคนที่ขึ้นชื่อในเรื่องนี้ ต่อให้อยู่
