จี่ยนได้ยินคำพูดของหลีซิ่นก็รู้สึกตื่นตะลึงอยู่ในใจ ความสามารถของสี่พี่น้องปีศาจสีเงินนั้นหลีเจี่ยนย่อมรู้ดี เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าสี่พี่น้องปีศาจสีเงินจะตายอยู่ในน้ำมือของเย่เทียนเฉิน นี่เป็นชายหนุ่มอายุ 20 ปีคนหนึ่งเท่านั้น ลึกล้ำไม่อาจคาดเดาจริงๆ ตอนนี้หลีเจี่ยนรู้สึกโชคดีอยู่บ้าง นั่นเป็นเพราะหลานชายของตนหลีซิ่นไม่ได้ถูกสังหาร มิฉะนั้นตนจะทำอย่างไร? จะส่งทหารกองใหญ่ไปฆ่าล้างตระกูลเย่จริงๆ เหรอ? เกรงว่าคงจะเป็นจริงไม่ได้ล่ะมั้ง?
“ไสหัวออกไป ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ถ้าไม่มีคำอนุญาตจากฉันก็ห้ามแกก้าวออกจากตระกูลหลีแม้แต่ครึ่งเก้า” หลีเจี่ยนมองไปยังหลีซิ่นแล้วตะโกนอย่างดุดัน
“ปู่ครับ…”
“ทหาร พาตัวไอ้เด็กอกตัญญูนี่ออกไปซะ” หลีเจี่ยนไม่ให้โอกาสหลีซิ่นพูดอีก เรียกให้ทหารทั้งสองของตนพาหลีซิ่นออกไปจากห้องทำงานโดยตรง
หลีซิ่นรู้สึกมึนงงจริงๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ปู่ที่รักถนอมตนมาโดยตลอด วันนี้ถึงกับเข้าข้างเย่เทียนเฉิน ต่อให้ตนเป็นฝ่ายผิด ต่อให้ตนจะหาเรื่องก่อน ปู่ก็ไม่เคยตบตี หลีซิ่นที่ยโสโอหังจนถึงขีดสุดยังไม่เข้าใจถึงความร้ายกาจของเรื่องนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะฟ่านรั่วเซวียนใช้ไม้ตีตนจนสลบ เ
