ียนเฉินอยู่ไม่ไกลก็ขบริมฝี ปากอย่างดุดัน เร่งฝีเท้าเดินเข้ามาเช่นกัน
“เอ๋? เจ้าหมอนี่ไ ปไหนแล้ว?”
“เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลยไม่ใช่เหรอ? พวกเราคงไม่ได้มองผิดไ ปหรอกนะ?”
ซูเฟยเฟยและฟ่านรั่วเซวียนเดินมายังตำแหน่งที่เย่เทียนเฉินยืนอยู่ด้วยความเร็วสูงสุด แต่กลับไม่เห็นตัวเย่เทียนเฉินแล้ว ทำให้พวกเธอรู้สึกสงสัยมาก เจ้าหมอนี่ไ ปไหนแล้ว? คงไม่หายไ ปกับอากาศหรอกนะ?
“ไม่เจอแล้วก็ดี ต่อให้ต้องหาต่อไ ปฉันก็จะหาให้เจอก่อน” ฟ่านรั่วเซวียนมองไ ปยังซูเฟยเฟยพลางพูดเยาะเย้ย
“เธอจะหาเจอก่อนเหรอ? เธอรู้จักเขาดีรึไง? เธอหาเขาเจอก่อนฉันไม่ได้หรอก” ซูเฟยเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม ท่าทางไม่สบอารมณ์นัก
“งั้นก็ดี ดูสิว่าใครจะหาเขาเจอก่อน ถ้าใครหาเจอก่อน อีกคนจะต้องคอยรับใช้คนนั้นเ ป็นเวลาหนึ่งวัน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ต้องทำให้” ฟ่านรั่วเซวียนพูดอย่างมีอารมณ์
“ฉันกลัวเธอเหรอไง?” ซูเฟยเฟยพูดด้วยรอยยิ้ม
แต่ขณะที่ผู้หญิงทั้งสองตามหาเย่เทียนเฉินก็เดิมพันกันด้วย นี่ทำให้คิดไม่ถึงเลยจริงๆ การเดิมพันระหว่างพวกเธอ ดูผิวเผินเหมือนจะไร้เดียงสา แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าจะออกมาจาก ปากของผู้หญิงที่มีการศึกษาสูงทั้งสองคนนี้ได้
