น่นอน เมื่อเทียบกับคนเดินดินที่เต้นรำไม่เ ป็นอย่างตนแล้ว จะมากจะน้อยก็คงรู้เรื่องมากกว่า คงไม่ทำให้ขายหน้าคนอื่น
จนกระทั่งตอนนี้ในหมู่แขกเหรื่อภายในบ้านเดิมตระกูลเย่ยังไม่มีแม้แต่คนเดียวที่พบว่าทั่วทั้งตระกูลเย่ถูกกองกำลังจำนวนสามสิบกว่าคนพร้อมด้วยอาวุธ ปืนล้อมเอาไว้แล้ว กองกำลังนี้แต่ละคนล้วนเ ป็นทหารหน่วยรบพิเศษฝีมือดี ขอเพียงได้รับคำสั่งจากหลีเจี่ยนก็จะเริ่มเ ปิดฉากยิงใส่บ้านเดิมตระกูลเย่โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย จนกระทั่งบริเวณ ประตูของบ้านเดิมตระกูลเย่มีทหารถือ ปืนสองคนเดินเข้ามาจึงทำให้ยามตกใจรีบวิ่งเข้ามารายงาน
“ผู้อาวุโส แย่แล้ว แย่แล้ว…” ยามคนหนึ่งวิ่งมาเบื้องหน้าเย่หย่วนซาน พูดด้วยท่าทีร้อนรน
“มีเรื่องอะไร?” ขณะนี้เย่หย่วนซานกำลังยินดีจึงพูดออกมาอย่างไม่พอใจนัก
“ตระกูลเย่ของพวกเราถูกคนถือ ปืนล้อมไว้แล้วครับ ไม่รู้ว่าเ ป็นใคร บุกเข้ามาแล้ว…” ยามคนนั้นพูดด้วยท่าทีหวาดกลัว
“หือ? ออกไ ปดูหน่อยเถอะ” เย่หย่วนซานขมวดคิ้ว ราวกับคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงวางแก้วเหล้าลงแล้วเดินมุ่งหน้าไ ปทาง ประตูใหญ่ของบ้านเดิมตระกูลเย่
