แม้ว่าสี่พี่น้องปีศาจสีเงินจะฆ่าเย่เทียนเฉินไม่ได้ แต่ก็สามารถกดข่มเย่เทียนเฉินได้ สิ่งที่พวกเขาใช้ก็คือพลังต้นกำเนิด เมื่อฝ่ามือทั้งสองโจมตีปะทะเข้าด้วยกัน ใครก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม นี่ยังอันตรายยิ่งกว่าการดวลกันของเคล็ดวิชาสังหารที่แข็งแกร่งเสียอีก และน่ากลัวกว่ามาก
หลีซิ่นเดินออกมา มีเขาเพียงคนเดียว ส่วนผู้หญิงที่ถูกตีจนสลบที่เดิมทีอยู่ข้างกายเขาไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหนแล้ว หลีซิ่นเดินออกมาอย่างสบายใจ บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มโหดเหี้ยมเย็นชา พูดจายโสโอหังไม่เห็นหัวใคร ไม่เห็นทุกคนที่อยู่ในงานอยู่ในสายตา ต่อให้ในนี้จะมีคนระดับผู้อาวุโสที่นับได้ว่าอยู่ระดับเดียวกับปู่ของเขาอยู่ด้วยก็ตาม หลีซิ่นก็ยโสโอหังเช่นนี้เอง เขาไม่เหมือนลูกหลานตระกูลใหญ่และกลุ่มอำนาจใหญ่บางกลุ่มที่รู้ตัวว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าเหนือคนยังมีคน เขารู้แค่ว่าก่อนหน้านี้ตัวเองก่อเรื่องไปไม่น้อยแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ ดังนั้นจึงทำให้หลีซิ่นมีนิสัยเย่อหยิ่ง
“นายน้อยหลี ฉันว่านะ เย่เทียนเฉินไม่ใช่คู่มือของนายน้อยหลีหรอก”
“เย่เทียนเฉินกล้าล่วงเกินนายน้อยหหลี ถ้างั้นจะต้องตายแน่นอน”
“ฉันรออยู่ที่นี่มาตลอดเพราะต้องการเห็นสักหน่อยว่าหลีซิ่นจะจัดการเย่เทียนเฉินยังไง…”
“คิดจะผงาดขึ้นมา ไม่ถามนายน้อยหลีของพวกเราสักคำว่ายอมหรือเปล่า ฆ่าคนตระกูลเย่ทั้งหมดไปซะเลย!”
ตอนนี้เอง หญิงชายที่เห็นเย่เทียนเฉินถีบหลีซิ่นก่อนหน้านี้หลายคนปรากฎตัวอ
