ยฉกรรจ์คนนั้นฟาดฟันกระบี่ไปยังเย่เทียนเฉิน การเคลื่อนไหวรวดเร็วเป็นอย่างมาก เพียงมองก็ทราบว่าเป็นคนโหดเหี้ยมที่ฆ่าคนเป็นผักปลา
เย่เทียนเฉินหลบดาบอย่างรวดเร็ว ใช้หมัดต่อยปะทะเข้าไป ชายฉกรรจ์ผู้นั้นไม่ได้หลบแต่ใช้มือซ้ายกำดาบ มือขวาซัดฝ่ามือปะทะเข้าไป
ตู้ม!
การโจมตีปะทะเข้าด้วยกัน เย่เทียนเฉินพลันต้องขมวดคิ้วด้วยความตื่นตะลึง หมัดนี้ของตนอย่างน้อยก็ใช้พลังไปห้าส่วน ทั้งยังคละเคล้าไปด้วยพลังพิเศษเล็กน้อย เดิมทีคิดว่าจะใช้หมัดเดียวอัดชายฉกรรจ์คนนี้ให้กระเด็น ไหนเลยจะรู้ว่าชายฉกรรจ์คนนี้ถึงกับกล้าปะทะฝ่ามือกับตนซึ่งหน้า ทั้งยังไม่ถอยหลังแม้แต่ครึ่งก้าว ฝ่ามือของคนคนนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้าอยู่สามส่วน
“มีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ แต่วันนี้แกจะต้องตาย ตระกูลเย่ทั้งหมดของแกก็ต้องตาย”
“แกพูดว่าตายก็ต้องตายหรือไง? ต่อให้มัจจุราชมาเองก็ยังทำไม่ได้” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเรียบเฉย
“งั้นก็ดูกันหน่อยว่าแกจะมีความสามารถขนาดไหน!”
ฉัวะๆๆๆ!
ประกายดาบสี่สายฟาดฟันไปยังเย่เทียนเฉินพร้อมกัน เย่เทียนเฉินตื่นตะลึง ชายฉกรรจ์สวมเสื้อคลุมดำและหน้ากากเงินทั้งสี่คนนี้ดูแล้วไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ทักษะการใช้อาวุธของท
