เย่หย่วนซานจะเกษียณ ตั้งแต่นี้ไปจะไม่ถามเรื่องของตระกูลเย่อีก เขาไม่ได้มอบตำแหน่งหัวเรือใหญ่ให้บุตรชายทั้งสามของตนเอง แต่จะมอบให้เย่เทียนเฉินผู้เป็นหลานชายของตน เรื่องเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากในด้านการสืบทอดอำนาจของตระกูลใหญ่และกลุ่มอำนาจใหญ่ต่างๆ แสดงให้เห็นว่าเย่หย่วนซานให้ความสำคัญกับเย่เทียนเฉินมากเพียงใด
ทุกคนที่อยู่ในงานวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงเบา แน่นอนว่าส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนฉลาด ใช้สมองเพียงเล็กน้อยก็เข้าใจได้ว่าทำไมเย่หย่วนซานถึงมอบตำแหน่งผู้นำตระกูลเย่ให้แก่หลานชายแต่ไม่ยอมมอบให้ลูกของตน ดูแล้วการต่อสู้ระหว่างลูกชายทั้งสามคงรุนแรงมาก ต้องทราบว่าตำแหน่งหัวหน้าตระกูลของตระกูลหนึ่งไม่เพียงแต่จะสามารถตัดสินใจเรื่องเล็กใหญ่ในตระกูลได้เท่านั้น แต่สามารถตัดสินกระทั่งความเป็นความตายของทุกคนในตระกูลได้เลย บางทีดูผิวเผินแล้วในสังคมที่มีกฎหมายแน่ชัดอาจดูว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันตระกูลใหญ่ก็เป็นเช่นนี้ทั้งนั้น ยิ่งเป็นตระกูลใหญ่ยิ่งจำเป็นต้องมีกฎตระกูลที่เข้มงวดจริงจัง บางทีแค่กฎหมายก็ไม่มีประโยชน์จริงๆ
ทุกคนต่างรู้ดีว่าตระกูลเย่ตกต่ำมาเกือบ 20 ปีแล้ว ตั้งแต่เย่หย่วนซานออกจ
