สิ่งที่ทำให้เย่หย่วนซานและซูเฟยเฟยคิดไม่ถึงก็คือ สุดท้ายฟ่านชิงอวี่ยังยื่นมือไปจับมือกับเย่เทียนเฉินเข้าจริงๆ ราวกับไม่เพียงจะไม่โกรธเรื่องความไร้มารยาทของเย่เทียนเฉิน แต่กลับมีท่าทีชื่นชมอีกด้วย ไม่รู้ว่าฟ่านชิงอวี่ฝืนทำออกมาหรือถูกความ “ใจกว้าง” ของเจ้าหมอนี่ทำให้รู้สึกสนใจเข้าจริงๆ
ไม่ว่าจะพูดอย่างไรฟ่านชิงอวี่ก็เป็นคนใจกว้างโดยไม่ต้องสงสัยเลย นี่ทำให้เย่เทียนเฉินต้องเปลี่ยนมุมมอง คนระดับผู้อาวุโสเหล่านี้ไม่เพียงแต่จะฉลาดหลักแหลมแถมยังเป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อีกด้วย นอกจากนี้มีระดับความอดทนมากกว่าชนรุ่นหลังอายุน้อยทั้งหลายมาก
“เป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ ไม่เลวๆ!” ฟ่านชิงอวี่พูดด้วยรอยยิ้ม
“คุณฟ่านชมเกินไปแล้ว พบหน้าครั้งแรกต้อนรับได้ไม่ดี โปรดอภัยด้วยนะครับ” เย่เทียนเฉินเองก็พูดด้วยรอยยิ้ม
ในตอนนี้หากฟ่านรั่วเซวียนอยู่ที่นี่อาจทำให้เย่เทียนเฉินแปลกใจก็เป็นได้ เพียงแต่ฟ่านรั่วเซวียนเพิ่งเดินไปพอดี ความจริงการที่ฟ่านรั่วเซวียนเดินจากไปเพราะต้องการทำให้เจ้าคนที่กล่าวว่าเธอเป็นผู้หญิงอัปลักษณ์คนนี้ต้องตื่นตะลึงครั้งใหญ่ นับเป็นการตบหน้าเย่เทียนเฉินอย่างแรง ทำให้ผู้อื่นรู้สึกคาดหวังอยู่บ้างจร
