ามอย่างไม่สบอารมณ์
“จะมีเรื่องแบบนั้นได้ยังไง กินอะไรสักหน่อยก็ไม่เลว” เย่เทียนเฉินหันไปหยิบเค้กชิ้นเล็กใส่ปาก กินไปพลางกล่าวไปพลาง
“นาย…พาฉันไปเยี่ยมชมบ้านเดิมตระกูลเย่ของนายหน่อยได้หรือเปล่า?” ซูเฟยเฟยเอ่ยถามด้วยท่าทีทอดถอนใจ
“เยี่ยมชมหรอ ความจริงเป็นความคิดไม่ดีเท่าไหร่หรอก ฉันมาที่นี่แค่ไม่กี่ครั้ง อาจหลงทางก็ได้” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มกระอักกระอ่วน
“ไปตายซะ…”
ในที่สุดซูเฟยเฟยก็ระเบิดโทสะออกมา เดินจากไปด้วยท่าทีโกรธเคือง เย่เทียนเฉินเห็นดังนั้นก็รู้สึกอับจนคำพูดเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งยังรู้สึกไม่ดีอยู่บ้าง เขาไม่ได้พูดโกหก ครอบครัวของเขาย้ายออกจากบ้านเดิมตระกูลเย่ตั้งแต่เขาเด็กๆ แล้ว ตอนนั้นลุงใหญ่และลุงรองกดดันครอบครัวของพวกเขามากจึงทำได้เพียงย้ายออกไป จนถึงตอนนี้เย่เทียนเฉินได้กลับมาบ้านเดิมตระกูลเย่แค่ไม่กี่ครั้ง ย่อมไม่คุ้นเคยกับที่นี่ บ้านเดิมตระกูลเย่มีพื้นที่ไม่น้อย อาจหลงทางได้จริงๆ
แต่เมื่อซูเฟยเฟยได้ยินกลับไม่คิดเช่นนั้น เธอคิดว่าเย่เทียนเฉินเป็นตัวตะกละตะกลาม เอาตนมาเป็นแฟนสาวปลอมๆ ของเขาเพื่อไม่ให้รู้สึกกระอักกระอ่วนเท่านั้น ตอนนี้แค่จะพาเธอไปเยี่ยมชมบ้านเดิมตระกูลเย่ก็ยังไม
