ต่ฟ่านชิงอวี่ถึงกับมาเยือนด้วยตัวเอง ทั้งยังพาฟ่านรั่วเซวียนผู้เป็นหลานสาวมาด้วย นี่ทำให้เย่หย่วนซานรู้สึกเหนือคาด ในขณะเดียวกันก็คิดว่าฟ่านชิงอวี่ใจกว้างจริงๆ
ในตอนที่เห็นฟ่านรั่วเซวียน เย่หย่วนซานอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอยู่ในใจ คิดว่าเย่เทียนเฉินหลานชายของตนกล่าวคำพูดเช่นนั้น ที่ว่าถ้าฟ่านรั่วเซวียนเป็นหญิงอัปลักษณ์จะทำอย่างไร? ถ้าฟ่านรั่วเซวียนเป็นหญิงอัปลักษณ์ เกรงว่าโลกใบนี้คงไม่มีผู้หญิงสวยแล้ว นี่เป็นความคิดในใจที่เย่หย่วนซานมีหลังได้พบฟ่านรั่วเซวียน
“ว้าว เนื้อชุ่มช่ำจริงๆ ลุงครับ ขาเป็ดย่างนี่ไม่เลวเลย ทำให้ผมอีกที่หนึ่งได้หรือเปล่า?”
ตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินเดินมาเบื้องหน้าเย่หย่วนซานและฟ่านชิงอวี่ กัดขาเป็ดอย่างเอร็ดอร่อยก่อนจะกลืนลงไปพลางกล่าวขึ้น มุมปากเต็มไปด้วยน้ำมัน ทำให้คนหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ งานเลี้ยงใหญ่เช่นนี้ งานใหญ่เช่นนี้ยังมีคนแบบนี้อยู่ด้วย แปลกกว่าจางหลานซะอีก
“นี่หลาน...ท่านนี้คือผู้อาวุโสฟ่าน ฟ่านชิงอวี่ ยังไม่รีบทักทายอีก?” เย่หย่วนซานพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“อ้อ สวัสดีครับผู้อาวุโสฟ่าน”
ฟ่านชิงอวี่ชะงักอยู่กับที่ครู่หนึ่ง เย่เทียนเฉินนับว่ามีมารยาทอยู่บ้างจริงๆ
