วัง
กลับกันเถอะ… ปีนี้พวกเราคงมาเสียเที่ยวแล้ว
พวกเขามาที่นี่เพื่อเฟ้นหาอัจฉริยะระดับเพชรยอดมงกุฎ
ส่วนนักเรียนคนอื่นๆ แม้จะเก่งแค่ไหน ก็ต้องไปสอบแข่งขันตามระบบปกติ
จะให้มายื่นข้อเสนอประเคนของระดับวีไอพีเหมือนที่ให้โม่หยิงเฉิน… ฝันไปเถอะ
ในขณะที่เหล่าแมวมองกำลังหันหลังกลับเตรียมขึ้นรถด้วยความผิดหวัง
นักเรียนคนหนึ่งที่เพิ่งออกมาจากมิติลับ บังเอิญเงยหน้าขึ้นมองศิลาจารึกสถิติข้างประตูมิติ
ดวงตาของเขาเบิกกว้างเหมือนเห็นผี ก่อนจะกรีดร้องลั่น
เชรดดดเข้! เชรดดด!
สถิติ… สถิติโดนทุบแล้วโว้ยยย!
สถิติความเร็วสูงสุดโดนทำลายแล้ว!
เสียงตะโกนนั้นเหมือนก้อนหินโยนลงน้ำ วงกระเพื่อมขยายวงกว้างทันที
อะไรนะ สถิติไหน ใครทำ
ใครมันจะไปทำได้วะ
ฝูงชนที่กำลังจะแยกย้ายกลับมาฮือฮากันอีกครั้ง
ผอ.หลี่ฉางชิวหูผึ่ง รีบแหวกฝูงชนพุ่งเข้าไปหน้าศิลาจารึกทันที
หัวใจเต้นแรงด้วยความคาดหวัง
ต้องเป็นเจ้าหนูโม่แน่ๆ!
ระดับเขาต้องทุบสถิติได้อยู่แล้ว!
ในรุ่นนี้… ไม่สิ ในรอบหลายปีมานี้ ไม่มีใครทำได้หรอกนอกจากเขา!
อยากรู้จริงๆ ว่าทำเวลาไปเท่าไหร่!
ความคิดแล่นเร็วรี่จนกระทั่งเขามายืนอยู่หน้าศิลา
คิ้วของผอ.หลี่ขมวดมุ่น สายตากวาดมองบอร์ดอัน
