มสลายของตระกูลมาด้วยก็เป็นได้ แต่เมื่อออกมาจากปากของหลีซิ่น ทุกคนทำเพียงแย้มยิ้ม พยายามขจัดความอึดอัดของตนและแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน
“ฮ่าๆๆ คุณชายหลี ไม่ทราบว่ากลับมาประเทศครั้งนี้มีแผนอะไร?” มีคนถามด้วยรอยยิ้ม
“ต้องมาทำเรื่องสำคัญอยู่แล้ว ผมขอตัวไปก่อนล่ะ” เห็นได้ชัดว่าหลีซิ่นไม่อยากสนทนากับคนกลุ่มนี้ คิดว่าเป็นการลดระดับของตัวเอง พูดจบก็หมุนตัวเดินจากไป
“หลีซิ่น คุณไม่ไปพบเย่เทียนเฉินหน่อยเหรอ?” พวกชอบดูเรื่องสนุกคนหนึ่งจงใจถาม
“เขาไม่มีคุณสมบัติให้ผมไปพบ…อา!”
คำพูดที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของหลีซิ่นยังไม่ทันพูดจบ เขาก็หมุนตัวอย่างที่ตัวเองคิดว่าสง่างาม แต่กลับชนเข้ากับคนที่เดินมาจากด้านหลัง คนที่เขาชนไม่ล้มแต่ตัวเขาเองกลับเซออกไปไกลเมตรกว่าก่อนจะล้มลงพื้น ทั้งยังล้มลงในท่าก้นโด่ง แตกต่างกับท่าทียโสโอหังไม่เห็นหัวใครเมื่อครู่นี้ของเขาเป็นอย่างมาก
ถ้าเป็นคนอื่นล้มในท่าก้นโด่งแบบนี้ ไม่แน่ว่าจะถูกหัวเราะเยาะจนกลายเป็นอะไรไปแล้วก็ได้ แต่เมื่อหลีซิ่นถูกชนจนล้มหน้าทิ่มพื้นขนาดนั้น ไม่เพียงแต่จะไม่มีใครหัวเราะ หลายคนยังเผยท่าทีตกตะลึงและใบหน้าขาวซีดออกมาอีกด้วย เนื่องจากมีพวกเขากังวลแ
