ดเย่เทียนเฉินให้ตายในฝ่ามือเดียว ฝ่ามือนี้จางอีเต๋อใช้พลังเต็มร้อยส่วนแน่นอน
พลั่ก! เย่เทียนเฉินเองก็ขยับฝ่ามือขวา ซัดเข้าไปเช่นกัน
ตู้ม!
เสียงดังสนั่น เย่เทียนเฉินยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน ส่วนจางอีเต๋อถูกโจมตีจนกระเด็นออกไป จากขอบสระด้านหนึ่งถูกโจมตีจนกระเด็นไปถึงอีกด้านหนึ่ง แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บ
เงาร่างของเย่เทียนเฉินเลือนหาย สะกิดเท้าบนน้ำกลางสระครั้งหนึ่งจากนั้นจึงทะยานตัวไปถึงอีกฝั่งของสระน้ำ เมื่อมีพลังถึงขอบเขตการบ่มเพาะนี้แล้วย่อมไม่อาจใช้ตรรกะของคนธรรมดามาบรรยายได้อีก แน่นอนว่าหากคนธรรมดาจะได้เห็นภาพนี้ นอกจากจะเป็นคนใกล้ตัวเย่เทียนเฉินแล้ว คนอื่นที่เอาแต่ใช้ชีวิตเกิดแก่เจ็บตายไปทั้งชาติจะรู้ได้อย่างไร?
“ปู่ ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?” เย่เทียนเฉินถามอย่าใส่ใจ เขาเคารพจางอีเต๋อมาก อีกฝ่ายบอกอะไรหลายอย่างกับตน นับเป็นผู้อาวุโสที่ควรค่าแก่การเคารพผู้หนึ่ง
“นายทะลวงไปถึงขอบเขตผู้มีพลังพิเศษระดับจักรพรรดิแล้วจริงๆ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่านายไปพรรคสุสานโบราณครั้งนี้ได้อะไรมาบ้าง?”
ดวงตาทั้งสองของจางอีเต๋อเปล่งประกาย จ้องมองเย่เทียนเฉินเขม็ง เขารู้สึกเหนือคาดจริงๆ ในระยะเวลาสั้นๆ เพียง