ล้วค่ะ คุณปู่จาง คุณควรจะดีใจนะคะ เย่เทียนเฉินคนนี้แม้จะไม่เท่าไหร่แต่ก็พอมีความสามารถอยู่บ้าง จะมากจะน้อยก็ยังทำอะไรได้บ้าง จะไม่ทำให้หลานสาวของคุณได้รับความไม่ยุติธรรมแน่นอน ใช่หรือเปล่าคะ?” ฉีหรูเสวี่ยเอ่ยปากต่อไป
“ฮ่าๆ เป็นคุณหนูน้อยที่ร้ายกาจจริงๆ พวกเธอพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าชายแก่อย่างฉัน คิดว่าฉันไม่รู้ความคิดของพวกเธอจริงๆ รึไง? ฉันแค่อยากจะบอกพวกเธอว่าสายไปแล้ว ฉันช่วยเย่เทียนเฉินไม่ได้ ส่วนเรื่องเขาจะตายหรือไม่ฉันก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก ยังไงซะไอ้หนูนี่ก็ค่อนข้างพิเศษ!” จางอีเต๋อยิ้มเล็กน้อย มองไปทางฉีหรูเสวี่ยและเสี้ยวหยาด้วยความชื่นชม
ผู้หญิงสองคนนี้มีความกล้าหาญขนาดนี้ ทั้งยังเฉลียวฉลาดขนาดนี้ สามารถคิดถึงปัญหานี้และยังคาดเดาจิตใจของจางอีเต๋อได้ด้วย ดูถูกไม่ได้เลยจริงๆ ในจุดนี้เสี้ยวหยาและฉีหรูเสวี่ยแข็งแกร่งกว่าพวกอู๋เสวี่ยทั้งหกคนจริงๆ ดังนั้นบางครั้งก็อย่าได้ดูถูกผู้หญิง ความฉลาดและไหวพริบของผู้หญิงไม่ด้อยไปกว่าผู้ชายเลย
