แล้วก็ยังไม่มีชื่อของจางอีเต๋อบันทึกไว้ ชายชราคนนี้ราวกับระเหยหายไป ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน
“พวกเราสองคนเป็นเศษสวะ แล้วพวกแกหาเซียนแพทย์เทวะเจอหรือเปล่า?” ชางหลางมองไปยังหวังเจี๋ยแล้วพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
“กล้ามาสบประมาทขุนพลระดับทัพฟ้าของพวกเรา พวกแกนี่เป็นพวกขี้แพ้จริงๆ!” เฮยเมี่ยนมองไปยังพวกอู๋เสวี่ยแล้วพูดอย่างเย็นชา
“หึ พวกเราไม่มีประโยชน์ ช่วยพี่ใหญ่ไม่ได้ แล้วพวกแกมีประโยชน์อะไรล่ะ? ขุนพลระดับทัพฟ้า พวกแกคิดว่าบิดาจะกลัวพวกแกเหรอ?” หวังเจี๋ยเอ่ยปากพูดอย่างดุดัน
“ทำไม? จะลองดูหน่อยหรือเปล่า?”
เฮยเมี่ยนเองก็เป็นพวกบ้าการต่อสู้คนหนึ่ง ตอนนี้เย่เทียนเฉินเหนือเขาไปแล้ว ในใจของเขาย่อมรู้สึกไม่พอใจ เคยได้ยินว่ากลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ที่เย่เทียนเฉินก่อตั้งขึ้น แต่ละคนต่างก็เป็นผู้แข็งแกร่งชั้นยอด พวกเขาฆ่ายอดฝีมือทั้งสามสิบคนของสำนักโฮคุชินอิตโตริวไปได้ นี่ทำให้เฮยเมี่ยนยิ่งอยากจะเห็นสักหน่อยว่ากลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ที่เย่เทียนเฉินก่อตั้งขึ้นจะมีความสามารถขนาดไหน
“ลองก็ลองสิ บิดากลัวแกรึไง?” หวังเจี๋ยจ้องตาเฮยเมี่ยน เมื่อเผชิญหน้ากับขุนพลระดับทัพฟ้าคนนี้เขาก็ไม่ยอมถอยแม้แต่น้
