เสี้ยวหยา เธอรู้ว่าเสี้ยวหยาพูดได้มีเหตุผล แต่เธอรู้จักกับเย่เทียนเฉินมานานที่สุด รู้ว่าเย่เทียนเฉินเป็นผู้มีพลังพิเศษ ไม่สามารถใช้สายตาของคนธรรมดามองเขาได้ รวมกับที่สมาชิกกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์อย่างพวกอู๋เสวี่ยก็ไม่ได้อยู่ในขอบเขตของคนธรรมดา ดังนั้นเรื่องที่พวกเขาทำกับเรื่องที่พวกเขาพูดจึงไม่สามารถใช้ความคิดของคนธรรมดาไปตัดสินได้ บนร่างของพวกเขามีเรื่องที่แปลกประหลาดอยู่มากมาย
“ฉันเข้าใจความหมายของเธอ และรู้ว่าเธอพูดถูก แต่ว่า…” ฉีหรูเสวี่ยไม่รู้จะทำอย่างไรดี เธอเองก็ลำบากใจมาก
“พี่หรูเสวี่ย น้าหลัว เชี่ยนเหวิน จะเสียเวลาต่อไปอีกไม่ได้แล้วจริงๆ พวกเราควรคว้าความหวังเอาไว้ ควรจะทำอะไรบางอย่างแล้วนะคะ?” เสี้ยวหยากล่าวเสียงดังด้วยความร้อนรน
หลัวเยี่ยน เย่เชี่ยนเหวินและฉีหรูเสวี่ยมองตากัน ไม่ว่าในใจของทั้งสี่จะคิดอย่างไร อย่างน้อยก็มีจุดที่เหมือนกัน นั่นก็คือพวกเธอต้องการให้เย่เทียนเฉินฟื้นขึ้นมาและอาการดีขึ้น
“ใช่ เสี้ยวหยาพูดถูก พวกเราควรส่งเย่เทียนเฉินไปรักษาที่โรงพยาบาล ไม่อาจปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้ต่อไปได้ อย่างน้อยในโรงพยาบาลก็มีอุปกรณ์ไม่ใช่เหรอ?” หลัวเยี่ยนคิดครู่หนึ่งแล้วจึง