โมะเค็นไม่ได้ นอกจากจะสู้จนมือขวาของเขาขาด นอกจากจะสู้จนเขาเย่เทียนเฉินสิ้นชีพ เขาก็จะไม่หยุด
“น่าสนใจ น่าสนใจมากจริงๆ แกอยากจะสู้เอาชีวิตกับฉันเหรอ? เพียงแต่น่าเสียดายที่แกไม่มีคุณสมบัติมากพอ!” มัตสึโมโตะชิโมะเค็นชักดาบออกมา ชั่วขณะนั้นเขาเผด็จการเป็นอย่างมาก เร่งเร้าพลังการต่อสู้ของตนจนเพิ่มพูนถึงขีดสุดเท่าที่จะทำได้ในตอนนี้ มองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างอำมหิต เขาเชื่อมั่นมากว่าจะใช้ดาบฟาดฟันเย่เทียนเฉินจนตายได้
“ฉันไม่อยากสู้เอาชีวิตกับแก แต่ฉันจะฆ่าแก!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยน้ำเสียงนิ่มเรียบ
“ความตายอยู่ต่อหน้าแล้วยังกล้าปากดีอีก!” มือขวาของมัตสึโมโตะชิโมะเค็นจับดาบ ส่วนมือซ้ายโคจรพลังลมปราณ ปราณแท้สีดำพุ่งออกมาจากฝ่ามือซ้าย
เย่เทียนเฉินไม่มองมัตสึโมโตะชิโมะเค็นอีกแม้เพียงสายตา ทะยานตัวไปยังที่สูงของเมืองเทียนซา มองไปยังพี่น้องของกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ที่สวมชุดคลุมออกศึกทั้งหมด นำข้อมือขวาวางไว้บนหน้าอก ด้านบนมีตัวอักษรที่ปักไว้ว่า “หัวหน้าจ้าวสวรรค์” เขาแสดงสัญลักษณ์ที่แสดงว่าตนเป็นพี่ใหญ่ให้กลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ทุกคนได้เห็น ตะโกนเสียงดังด้วยความแน่วแน่เด็ดเดี่ยวว่า “กลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ ชนะ
