“ฝ่ามือนี้ของแกไม่เห็นจะแข็งแกร่งอะไร ทำได้แค่สลายพลังฝ่ามือของฉันเท่านั้น ถ้าเป็นแบบนี้ แกอยากเอาชนะฉันก็คงเป็นไปไม่ได้!” ในใจของมัตสึโมโตะชิโมะเค็นตื่นตะลึงหาใดเปรียบ แต่ปากกลับพูดออกมาอย่างเรียบเฉย ในการต่อสู้ของยอดฝีมือ บรรยากาศเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง ถ้าคุณมีบรรยากาศอ่อนแอก็จะแพ้ไปแล้วกว่าสามส่วน
“ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกตาแก่ ความตายของแกถูกกำหนดไว้แล้ว ฝ่ามือล่องลอยไว้สำหรับอัดพวกสารเลวจนหน้าเขียวของฉันยังไม่ได้แสดงความสามารถสูงสุด หากแสดงความสามารถสูงสุดออกไปจริงๆ หน้าแก่ๆ ของแกคงรับไม่ไหว!” เย่เทียนเฉินยังคงพูดด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มไร้พิษภัย
แน่นอนว่าวิชาที่เย่เทียนเฉินใช้ไม่ใช่ “ฝ่ามือล่องลอยไว้สำหรับอัดพวกสารเลวจนหน้าเขียว” นี่เป็นชื่อที่เขาตั้งสุ่มขึ้นมาแน่นอนอยู่แล้ว ไหนเลยจะมีฝ่ามือที่เอาไว้ใช้รับมือกับพวกสารเลวโดยเฉพาะอะไรนั่น คำพูดเช่นนี้จะให้ความสำคัญกับพวกสารเลวกลุ่มนี้มากเกินไป ความจริงในตอนที่เย่เทียนเฉินตกอยู่ในสถานการณ์เร่งร้อน หาวิธีรับมือไม่ได้ จึงพยายามทุกวิถีทางจนใช้ฝ่ามือที่เหมือนกับผู้หญิงนี้ออกมา กระทั่งเย่เทียนเฉินก็รู้สึกรังเกียจอยู่ในใจ แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีประโยชน์จริ
