หยกนี้ขึ้นมาได้ และคิดไปถึงคำพูดประโยคนั้น บางทีฝ่ามือดรุณีหยกอาจจะกดข่มฝ่ามือโฮคุชินของมัตสึโมโตะชิโมะเค็นได้ คิดไม่ถึงว่าจะมีประโยชน์จริงๆ ไม่ว่ามัตสึโมโตะชิโมะเค็นจะบ้าคลั่งขนาดไหน จะใช้ฝ่ามืออันรุนแรงโจมตีมาขนาดไหน ต่างก็ถูฝ่ามือดรุณีหยกของเย่เทียนเฉินสลายไปหมด
ในคัมภีร์ดรุณีหยกนั้น นอกจากวิธีการฝึกฝนพลังภายในที่เป็นพื้นฐานที่สุดแล้วยังมีเคล็ดวิชาอีกมากมาย แต่หากคิดจะใช้เคล็ดวิชาเหล่านี้ออกมาจำเป็นต้องโคจรพลังภายในอันแข็งแกร่งของคัมภีร์ดรุณีหยกออกมาเสียก่อน อาจกล่าวได้ว่าต่อให้ถูกคนรู้วิชาในคัมภีร์ดรุณีหยกเหล่านี้ แต่ถ้าคุณไม่ได้ฝึกฝนพลังภายในอันแข็งแกร่งของคัมภีร์ดรุณีหยกก็ไม่สามารถใช้ออกมาได้
ดังนั้นตลอดมาเย่เทียนเฉินจึงไม่ได้ใช้พลังภายในของคัมภีร์ดรุณีหยกเลย นั่นเป็นเพราะเขารู้สึกว่า ถึงแม้คัมภีร์ดรุณีหยกจะแข็งแกร่งหาใดเปรียบ เป็นวิชาพลังภายในที่เทียบเท่าได้กับคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นของวัดเส้าหลินที่สืบทอดกันมาหลายพันปี แต่เย่เทียนเฉินรู้สึกว่าคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นถึงจะเป็นพลังภายในที่เหมาะสมให้เขาฝึกฝนมากที่สุด นี่เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมเขาเรียนรู้คัมภีร์ดรุณีหยกแล้วแต่กลับไม่ได้ใ
