“แก…เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ พลังบ่มเพาะของฉันแข็งแกร่งกว่าแก ตอนนี้ก็กินยาปรับเปลี่ยนพันธุกรรมฉับพลันไปแล้ว ความสามารถไม่รู้เพิ่มขึ้นกี่เท่า ทำไมแกถึงเอาชนะฉันได้…” ฮิคาวะอยู่บนพื้น มีเลือดโทรมกาย คำรามออกมาเสียงดัง แขนขวาของเขาถูกซัดจนกลายเป็นของไร้ประโยชน์ไปแล้ว
เย่เทียนเฉินลอยอยู่กลางอากาศ ไม่ขยับแม้แต่น้อย เคล็ดวิชาเทพท่องของเถียนปอกวงแข็งแกร่งมาก ไม่เพียงแต่จะทะยานไปได้ไกลนับพันลี้ แล้วยังเหาะเหินเดินอากาศได้อีกด้วย แน่นอนว่าเมื่อมาถึงระดับที่แข็งแกร่งขนาดฮิคาวะและเย่เทียนเฉินแล้ว การบินอยู่บนอากาศไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลกอะไร การที่คนธรรมดามองไม่เห็นคนที่เหาะเหินเดินอากาศได้นั้น ประการแรกเป็นเพราะคนธรรมดาทำได้เพียงใช้ชีวิตรอการเกิดแก่เจ็บตาย อยู่กันคนละโลกกับผู้แข็งแกร่งเหล่านี้โดยสิ้นเชิง ประการที่สองเนื่องจากการเหาะเหินเดินอากาศเผาผลาญพลังภายในเป็นอย่างมาก ในตอนที่ยอดฝีมือที่แท้จริงต่อสู้อาจจะสู้กันหลายวันหลายคืน สู้กันจนฟ้าสะเทือนดินสะท้าน สำหรับพวกเขาแล้ว ต่อให้กักเก็บพลังภายในไว้เพียงเล็กน้อยก็เป็นจุดสำคัญที่จะตัดสินแพ้ชนะ ดังนั้นเรียกได้ว่าถ้าใครบินมั่วซั่วก็อาจจะสิ้นเปลืองพลัง
