ต่นั่นมันยังไงล่ะ? เขาแพ้แล้ว บางทีอาจเป็นเฉกเช่นที่เย่เทียนเฉินพูด ไม่ใช่ว่าเขามีความสามารถไม่พอ แต่เป็นเพราะเขาขาดความกล้าที่จะมีจิตใจไร้คู่ต่อสู้ เขาโยนความหวังทั้งหมดไปให้ยาปรับเปลี่ยนพันธุกรรมฉับพลัน ไม่เคยคิดจะอาศัยพลังของตนในการสังหารเย่เทียนเฉิน ไม่ใช่เย่เทียนเฉินทำให้เขาพ่ายแพ้แต่เขาแพ้ให้กับตัวเอง
“ใจที่ไร้คู่ต่อกร ใจที่ไร้คู่ต่อกร…ฉันฮิคาวะจะไร้คู่ต่อกรเมื่อไหร่กัน!” ฮิคาวะเงยหน้าตะโกนขึ้นฟ้า ปราณอำมหิตพุ่งขึ้นฟ้า ปราณอำมหิตสีดำพุ่งขึ้นฟ้าจริงๆ ครอบคลุมขอบเขตหลายร้อยเมตร เขาผลาญพลังชีวิตทั้งหมดของตนแล้ว
“นี่มันจำเป็นด้วยหรือไง?” เย่เทียนเฉินส่ายหน้าพูด
“แต่ไหนแต่ไรฉันไม่เคยแพ้ ไม่เคยแพ้แม้แต่ครั้งเดียว ดังนั้นต่อให้ฉันต้องใช้ชีวิตเป็นข้อแลกเปลี่ยนฉันก็จะฆ่าแกซะ!” ฮิคาวะพูดอย่างเย็นชา
ขณะนี้ฮิคาวะดูดซึมยาปรับเปลี่ยนพันธุกรรมฉับพลันทั้งหมดในร่างกายไปแล้ว ทั่วทั้งร่างเกิดปราณอำมหิตพุ่งขึ้นในพริบตา เผาผลาญพลังชีวิตทั้งหมดของตน เขารู้ว่าทำเช่นนี้ตนจะต้องตายโดยไม่ต้องสงสัยเลย แต่เขาต้องการอาศัยการโจมตีสุดท้ายฆ่าเย่เทียนเฉินซะ เย่เทียนเฉินทำให้เขากดดันมากเกินไป ชายหนุ่มคนนี้แข็งแก
