เขามีไอสังหารอำมหิตล้อมรอบจนแน่น ต่อให้ไม่ลงมือ หากใครเข้าใกล้ก็คงต้องตาย
“แกไม่คิดว่าตัวเองพูดจาใหญ่โตเกินไปหน่อยรึไง? ถ้าจะพูดเรื่องฆ่าคน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าฆ่าคนไปแล้วมากน้อยแค่ไหน...” เย่เทียนเฉินมองไปทางฮิคาวะแล้วเอ่ยปากอย่างจนใจ
“หึ อีกเดี๋ยวแกก็จะรู้เอง เดี๋ยวจะได้รู้ถึงรสชาติของความตาย!” ฮิคาวะแค่นเสียงเย็นครั้งหนึ่ง มองไปทางเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“น้องสาวแกสิตาย ครอบครัวแกสิตาย มีอะไรก็มาเลย!”
เย่เทียนเฉินก็เป็นเช่นนี้ ยิ่งการต่อสู้เคร่งเครียดมากเท่าไหร่ ยิ่งอยู่ในช่วงเวลาการต่อสู้เป็นตายมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งผ่อนคลาย เดิมทีเขาก็เป็นคนที่ยิ่งเจอกับคนแข็งแกร่งก็ยิ่งแข็งแกร่งอยู่แล้ว นอกจากนี้ ตลอดมาเขาคิดว่าหากไม่มีสภาพจิตใจอันสงบนิ่งแล้วต้องการเอาชนะคู่ต่อสู้คงเป็นเรื่องยากลำบากมาก มีเพียงตอนที่คนเรามีสติสมบูรณ์ถึงจะใช้เคล็ดวิชาต่อสู้ออกมาได้ดียิ่งขึ้น ถึงจะใช้พลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งได้มากยิ่งขึ้น
ฟุ่บ!
ฮิคาวะซัดฝ่ามือไปยังเย่เทียนเฉิน เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว วิชาฝ่ามือนี้รุนแรงเป็นอย่างมาก หรือจะเป็นฝ่ามือโฮคุชินที่เล่าขาน? เย่เทียนเฉินจำได้ว่าจางอีเต๋อเคยบอกกับเขาว่าสำนักโฮคุชิ
