อายุน้อยเช่นนั้น แต่พลังความสามารถกลับล้นเหลือ หากต้องการตัดสินแพ้ชนะคงไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น
“แกเก่งมากจริงๆ!” ฮิคาวะมองไปทางเย่เทียนเฉินอย่างเย็นชา ตอนนี้เขาไม่มีความเชื่อมั่นในตนเองเช่นนั้นอีกต่อไป เดิมทีคิดว่าขอเพียงเขาลงมือก็จะสามารถฆ่าเย่เทียนเฉินได้ในพริบตา เพียงแต่ตอนนี้เขาลงมือเต็มกำลังแล้ว สู้กันไปหลายร้อยกระบวนท่าแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถฆ่าเย่เทียนเฉินได้ ไหนเลยจะยโสโอหังได้อีก ตอนนี้เขามองเย่เทียนเฉินในฐานะคู่ต่อสู้ที่เท่าเทียม
“มีวิชาอะไรก็ใช้ออกมาเถอะ ฉันอยากจะเห็นสักหน่อยว่าสำนักโฮคุชินอิตโตริวของแกจะร้ายกาจขนาดไหน...” เย่เทียนเฉินยังคงมีรอยยิ้มประดับใบหน้า สำนักโฮคุชินอิตโตริวแข็งแกร่งมากจริงๆ มิน่าล่ะถึงถูกเรียกว่าเป็นภูเขาไท่ซานของประเทศชิบะ ก็เหมือนกับพรรคบู๊ตึ้งและพรรคเส้าหลินของพรรควรยุทธโบราณในประเทศจีน วรยุทธของพรรคนี้ร้ายกาจมาก เย่เทียนเฉินอยากจะเห็นให้มากขึ้นจริงๆ บางทีอาจจะเรียนรู้อะไรออกมาก็เป็นได้
“ฮ่าๆๆๆ เย่เทียนเฉิน แกคิดว่าปกป้องผู้หญิงของตัวเองได้แล้วจะปกป้องพ่อแม่และน้องสาวของแกได้เหรอ? ตอนนี้พวกมันคงกลายเป็นศพไปแล้ว!” จู่ๆ ฮิคาวะก็หัวเราะออกมา
