ถทำให้คนคนนี้แสดงฝีมือเต็มที่ เช่นนั้นก็ไม่อาจคาดเดาความสามารถของเขาได้ หากจะฆ่าเขาคงเป็นเรื่องยาก
“ฮ่าๆๆ เป็นไง? ไม่สู้แล้วเหรอ? แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน รอแกตายซะก่อน ฉันจะเสพสุขกับผู้หญิงของแก แล้วจะส่งพ่อแม่และน้องสาวของแกตามไปอยู่กับแกด้วย!” ฮิคาวะเห็นเย่เทียนเฉินยืนอยู่กับที่ไม่ยอมขยับเขยื้อนก็คำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ในตอนนี้เย่เทียนเฉินอยู่ในสถานการณ์อันตรายจริงๆ แล้ว ในระยะพันเมตรรอบตัวเขาต่างเต็มไปด้วยปราณดาบที่สามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นผุยผงได้ ต้นไม้ใบหญ้าถูกพัดไปตามลม ยังไม่ทันเข้ามาใกล้ก็ถูกฟันจนแหลกไม่มีอะไรหลงเหลือ อากาศรอบๆ ต่างก็ถูกฟันจนเกิดรอยแยกเล็กๆ เพียงแต่ไม่นานก็ผสานกันอย่างรวดเร็ว ขอบเขตนั้นบีบเข้ามาเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็รวมเข้ามาที่เย่เทียนเฉิน
มือของเย่เทียนเฉินกำกระบี่ไท่อามองไปรอบด้าน ไม่ว่าจะบนล่างซ้ายขวาต่างก็เต็มไปด้วยปราณดาบอันบ้าคลั่งรุนแรง ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างเป็นผุยผง ปราณดาบนี้เหมือนกับคมมีดอันคมกริบ ดูผิวเผินมีพลังน้อยแต่กลับมีจำนวนมากกว่าพันมากกว่าหมื่นจนนับไม่ถ้วน ทำให้ผู้คนตกใจจริงๆ
“ย้าก!”
เสียงหนึ่งดังขึ้น เย่เทียนเฉินตวัดกระบี่ไท่อา
