เพียงอย่างเดียวก็คือฆ่าทุกคนของตระกูลเย่ให้หมดเพื่อล่อให้เย่เทียนเฉินออกมาติดกับ ได้ประโยชน์สองทาง
“บอกมา หลานชายของแกเย่เทียนเฉินอยู่ที่ไหน?” นักฆ่าคนนั้นมองเย่หย่วนซานแล้วถามออกมาอย่างเย็นชา
“ฉันไม่รู้!” เย่หย่วนซานตอบ
สิ่งที่ทำให้เย่หย่วนซานคิดไม่ถึงก็คือ มือสังหารจากประเทศชิบะสองคนนี้จะมาเพราะเย่เทียนเฉิน ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่เขาเองก็ไม่รู้ แต่มาฆ่าสังหารในตระกูลเย่แบบนี้ เกรงว่าความแค้นคงไม่เบา เย่หย่วนซานเองก็เป็นคนเลือดร้อนและมีใจรักชาติคนหนึ่ง มิฉะนั้นก่อนหน้านี้คงไม่ได้นั่งอยู่ในตำแหน่งสูงส่งมีอำนาจมากมาย แต่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร หากต้องจัดการกับพวกสารเลวนี่ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจ เขาสนับสนุนหลานชายของตัวเอง
“ไม่รู้เหรอ? ถ้าไม่รู้แกก็ไปตายซะ!” มือสังหารคนนั้นชูดาบสไตล์ชิบะในมือขึ้นโดยพลัน ด้านบนยังมีเลือดสดๆ ของหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ถูกฆ่าตายเปื้อนอยู่ ดูแล้วน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
“ต่อให้ฉันต้องตาย ฉันก็จะไม่ให้ความร่วมมือกับสารเลวอย่างพวกแก!” เย่หย่วนซานกระทุ้งไม้เท้าลงกับพื้นแล้วพูดขึ้น
ตอนนี้เอง เดิมทีคิดว่ามือสังหารคนนั้นจะฆ่าเย่หย่วนซานในทันที ไหนเลยจะรู้ว่าเขากลับไม่ได้ทำเช่นนั้น ลดดาบในมือลงช้าๆ เดินมาก้าวหนึ่ง มองไปยังเย่หย่วนซานด้วยท่าทีหยอกล้อแล้วพูดว่า “เย่หย่วนซาน แกคิดว่าลูกหลานคนอื่นๆ ของแกหนีไปแล้ว แกตายแล้วจะไม่เป็นไรงั้นเหรอ? ฉันจะบอกแกให้ พวกมันหนีไม่ได้หร
