งเกียรติยศของประเทศด้วย ดังนั้นท่าทีของฉันก็คือ คนของสำนักโฮคุชินอิตโตริวที่ลอบเข้ามาในเมืองหลวงพวกนี้จะต้องไม่มีชีวิตกลับไปแม้แต่คนเดียว จะต้องโจมตีคืนอย่างรุนแรงที่สุด!” ท่านผู้นำพูดอย่างมีมาด
“วางใจเถอะครับ ผมจะเก็บกวาดพวกมันทั้งหมดเอง!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างจริงจัง
“ส่วนเรื่องของตระกูลหลิง ฉันรู้ว่าเธอเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันกับหลิงอวี่สวิ๋น หากเธอต้องการสู้กับสำนักโฮคุชินอิตโตริว ถ้างั้นเรื่องของตระกูลหลิงเธอจะยืนดูอยู่เฉยๆ หรือ?” ท่านผู้นำสูงสุดพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม
“หือ? นี่ลุง ข่าวของคุณมาไวจริงๆ ให้ความเป็นส่วนตัวกับผมบ้างได้หรือเปล่า?” เย่เทียนเฉินเอ่ยปากด้วยความหดหู่
ท่านผู้นำสูงสุดมองเย่เทียนเฉินแล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า
“ก่อนอื่น พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะตรวจสอบเรื่องส่วนตัวของเธอ นี่เป็นเรื่องที่พวกเราตรวจพบหลังจากเกิดเรื่องกับตระกูลหลิง นอกจากนี้ฉันอยากจะบอกเธอว่า ไม่ว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่ ไม่ว่าเธอจะชอบหรือไม่ ขอให้เธอจำไว้ว่าเธอเป็นคนจีนคนหนึ่ง ในเวลาจำเป็นก็ต้องลงแรงเพื่อประเทศและประชาชน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านผู้นำเย่เทียนเฉินก็พยักหน้าอย่างจนใจ อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่นว่า
“ลุงครับ ความจริงคุณไม่จำเป็นต้องพูดเป็นทางการขนาดนี้ ทำให้ผมไม่คุ้นเคยจริงๆ อาศัยแค่ความสัมพันธ์ของพวกเราสองคน คุณสั่งมาคำเดียวก็ได้แล้ว ฮี่ๆ!”
“อย่ามาพูดถึงความสัมพันธ์กับฉันเลย
