่องจากในขณะที่เย่เทียนเฉินพูดก็เดินไปข้างกายท่านผู้นำ ใช้มือขวากอดไหล่ท่านผู้นำไว้ราวกับเป็นพี่น้องแสนดีอย่างไรอย่างนั้น นี่ทำให้เฮยเมี่ยนทนมองไม่ได้ ดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา
ท่านผู้นำโบกมือเป็นสัญญาณไม่ให้เฮยเมี่ยนทำอะไรบุ่มบ่าม เขาเข้าใจเย่เทียนเฉินคนนี้เป็นอย่างดี อ่อนไปก็ไม่ได้แข็งไปก็ไม่รับ ทำได้เพียงใช้ไม้อ่อนไม้แข็งผสานกันถึงจะกระตุ้นคนคนนี้ได้ และด้วยความคุ้นชินบางอย่างของเย่เทียนเฉินย่อมไม่สามารถนำกฎเกณฑ์ของทหารมาใช้กับเขาได้ ถึงแม้ก่อนหน้านี้เย่เทียนเฉินจะเคยเป็นทหาร แต่เขาที่เป็นทหารก็เรียกได้ว่าไม่ได้มาตรฐานเอาซะเลย ท่านผู้นำได้อ่านแฟ้มข้อมูลของเย่เทียนเฉินนานแล้ว และอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้ายิ้มๆ
“ในเมื่อเธอพูดเองว่าต้องการจัดการพวกสำนักโฮคุชินอิตโตริว ฉันก็จะตัดสินใจส่งขุนพลระดับทัพฟ้าหลายคนไปร่วมงานกับเธอ ซึ่งฉันอยากจะรวมกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ของเธอไปด้วย คงไม่มีปัญหาอะไรมากนัก ส่วนเรื่องตระกูลหลิง รอให้เธอได้เจอหลิงอวี่สวิ๋นก่อนค่อยตัดสินใจเองเถอะ!” ท่านผู้นำเอ่ยปาก
“เรื่องนี้ผมทำคนเดียวได้ พวกคุณไม่ต้องสอดมือเข้ามายุ่งหรอก คุณยุ่งวุ่นวายทั้งวัน ยังมีอะไรอีกมากมายให้คุณจัดการ!” เย่เทียนเฉินพูดแล้วหัวเราะฮี่ๆ
“นี่เธอ…ฮ่าๆ!” ท่านผู้นำหัวเราะแล้วส่ายหน้า
“เย่เทียนเฉิน มีพวกเราขุนพลระดับทัพฟ้าคอยช่วยแก แกยังจะมาทำตัวอิดออดอยู่อีกเหรอ?” เฮยเมี่ยนสีหน้าดำคล้ำยิ่งขึ้น
