รึม แม้จะมองไม่ออกว่ามียศทางการทหารอะไร แต่สามารถเดินเข้าออกห้องทำงานของท่านผู้นำได้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขาไม่ธรรมดา เขายืนอยู่ข้างกายท่านผู้นำ มองไปยังประตูห้องทำงานที่ปิดลง พูดอย่างเรียบเฉยว่า
“ท่านผู้นำ เขาคือเย่เทียนเฉินเหรอครับ?”
“อืม คุณว่าเด็กคนนี้เป็นยังไง?” ท่านผู้นำเอ่ยถามยิ้มๆ
“ไม่เลวเลยจริงๆ มีศักยภาพสูง แต่เขาเข้ากับกฎเกณฑ์ของพวกเราไม่ได้!” ชายผู้มีใบหน้าเหลี่ยมพูดอย่างเย็นชา
“หมานเทียน สายตาของคุณจะสูงไปหรือเปล่า?” ท่านผู้นำถามต่อไป
“ไม่ใช่ว่าผมตาสูง แต่ผมดูถูกเด็กคนนี้อย่างสิ้นเชิง แม้แต่ขุนพลระดับทัพฟ้าเขาก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตา ไม่ใช่ว่าจะไม่เห็นผมที่เป็นหัวหน้ากลุ่มขุนพลทัพฟ้าอยู่ในสายตาด้วยเหรอ?”
หมานเทียนพูดดังผู้ที่มีสายตาเฉียบแหลม เขาคือคนที่รอดชีวิตกลับมาจากการต่อสู้เป็นตาย ความสามารถย่อมไม่ต้องพูดถึง สามารถเป็นหัวหน้ากองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศจีนได้ยังจะต้องพูดอะไรมากอีก? ยิ่งไปกว่านั้นไอสังหารและบรรยากาศบนร่างของเขาก็ทำให้ผู้คนต้องสั่นสะท้านได้เลย
“เด็กคนนี้ถึงแม้จะเหลาะแหละไปบ้าง ดูพึ่งพาไม่ได้อยู่บ้าง แต่มีความสามารถในการทำเรื่องต่างๆ และเป็นชายหนุ่มที่มีศักยภาพสูง ฉันเชื่อว่าเขาไม่ใช่คนเลวอะไร!”
การประเมินค่าที่ท่านผู้นำมีต่อเย่เทียนเฉินทำให้หมานเทียนรู้สึกไม่พอใจ ไม่ใช่ว่าจะมีข้อโต้แย้งอะไรกับท่านผู้นำ แต่ตอนนั้นเย่เทียนเฉินปฏิเสธข้อเสนอที่จะให้
