เมืองหลวง เย่เทียนเฉินอยู่ในบ้านที่ตนอาศัยอยู่เพียงลำพัง นี่เป็นวันที่ 10 แล้วที่เขากลับมาถึงประเทศจีน ในเวลา 10 วันนี้เขาไม่ได้ออกไปไหน นอกจากโทรกลับไปหาหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่เพื่อบอกเธอว่าเขาไม่เป็นอะไรก็ไม่ได้โทรหาคนอื่นอีก ส่วนฉีหรูเสวี่ยและอลิซก็ยังอยู่ในบ้านตระกูลเย่ เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้ไปสนใจ ปล่อยพวกเธอไปเถอะ ตอนนี้เขายังมีเรื่องสำคัญยิ่งกว่าที่ต้องกระทำ นอกจากค่อยๆ รักษาอาการบาดเจ็บแล้ว ในช่วงเวลาที่เขาไม่อยู่ก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์ในประเทศเป็นอย่างไรบ้าง
ในระยะนี้เย่เทียนเฉินอาศัยอยู่ในคฤหาสน์อันกว้างใหญ่ มีผู้หญิงสองคนที่สวยราวกับนางฟ้าคอยปรนนิบัติเขาตลอด ระหว่างผู้หญิงทั้งสองก็ไม่ได้มีการพูดคุยอะไรกัน และดูเหมือนจะไม่ได้ทะเลาะกันสักคำ ทั้งยังไม่ได้ถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างอีกฝ่ายกับเย่เทียนเฉินด้วย ต่างดูแลเย่เทียนเฉินอย่างตั้งใจ ถึงแม้ดูแล้วความสัมพันธ์จะไม่เลว แต่เย่เทียนเฉินรู้ว่าจะต้องมีสักวันที่ต้องพูดให้ชัดเจน เขาไม่อยากทำให้ใครเสียเวลา จะอย่างไรความสัมพันธ์ของเขากับผู้หญิงสองคนนี้ก็ไม่ธรรมดา หากจะกล่าวว่าตนไม่มีความรู้สึกต่อพวกเธอนั่นคงเป็นไปไม่ได้ ผู้หญิงสองคนนี้ไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าคนหนึ่งก็คือเสี้ยวหยา อีกคนหนึ่งก็คือตงฟางเมิ่ง
เย่เทียนเฉิน เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งกลับมาเมืองหลวงด้วยกัน หลังจากกลับมาถึงเมืองหลวง คนทั้งสามที่ได้รับบาดเจ็บเจียนตายย่อมต้องมาอาศัยอยู่ใน
