นไม่รู้จักที่ตาย ฉันจะกลืนแกทั้งเป็น!” เสี้ยวหย่วนสั่นไปทั้งร่าง มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วตะโกนอย่างโหดเหี้ยม
“เห้อ บอกให้แกคุกเข่าเรียกฉันว่าพ่อแกก็ไม่ยอมฟัง เด็กไม่ดีแบบนี้ฉันไม่ชอบเลย…” เย่เทียนเฉินทอดถอนใจ ส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น
เย่เทียนเฉินกำลังกระตุ้นให้เสี้ยวหย่วนโกรธ มีเพียงทำแบบนี้เสี้ยวหย่วนถึงจะเผยจุดอ่อนออกมา ในตอนที่ยอดฝีมือคนหนึ่งลงมือโดยที่ไม่อยู่ในสภาวะสงบนิ่ง ตามปกติจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์พ่ายแพ้แน่นอน ตอนนี้เสี้ยวหย่วนบ้าคลั่งไปแล้วโดยสิ้นเชิง ถูกพลังมารสายนั้นควบคุมจนเสมือนไม่ใช่ตัวเอง
ตู้ม!
เสี้ยวหย่วนกลายเป็นประกายสีดำสายหนึ่ง พลังมารอันแปลกประหลาดทั้งหมดถูกใช้ออกมาจนอากาศถูกฉีกขาด พลังไหลพุ่งไปยังเย่เทียนเฉินราวกับดาวตกสีดำ
ในตอนนี้ เย่เทียนเฉินที่ดูผิวเผินสงบนิ่ง เมื่อได้เห็นเสี้ยวหย่วนพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง พลังลมปราณสังหารสะเทือนฟ้าสะท้านดิน ในใจก็ตื่นตะลึง เสี้ยวหย่วนคนนี้ไม่เพียงแต่จะฉลาดลึกล้ำ ความสามารถก็ยังแข็งแกร่งเป็นอย่างมากอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงกระบี่มารอำมหิตนั้นชั่วร้ายมากจริงๆ ด้านในแฝงไปด้วยพลังสายมาร ทำให้ผู้คนต้องตกใจ เขาเองก็ไม่กล้าลำพองใจ รีบโคจรพลังในร่างกายอย่างเต็มกำลัง กรอกเข้าไปในกระบี่ไท่อาทั้งหมด ในขณะเดียวกัน ตัวเขาก็เข้าสู่ขอบเขตข้ามขั้นภายในชั่วพริบตา ถือกระบี่ไท่อาพุ่งทะยานเข้าใส่เสี้ยวหย่วน
ซู่ม!
โฮก!
เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่ง
