่าพวกเขาไปแล้ว ศักยภาพของเขามากมายมหาศาลจริงๆ
“ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้น บอกให้แกเรียกฉันว่าพ่อแกก็ไม่ยอมเรียก ดูเอาเถอะ อนาถขนาดนี้เลย…” เย่เทียนเฉินพูดจาหยอกล้อต่อไปเพื่อกระตุ้นให้เสี้ยวหย่วนโกรธ ตอนนี้เขามั่นใจว่าตนจะฆ่าเสี้ยวหย่วนได้ สำหรับคนถ่อยแบบนี้ เขาจะไม่เกรงใจเด็ดขาด
“ฉันจะฆ่าแก!”
เสี้ยวหย่วนบ้าคลั่งไปแล้วโดยสิ้นเชิง มือซ้ายซัดเป็นฝ่ามือไปยังเย่เทียนเฉิน เย่เทียนเฉินหัวเราะเสียงเย็น เขาจะไม่ยั้งมือเด็ดขาด คนถ่อยไร้ยางอายเช่นนี้ก็เหมือนโจรไร้ยางอาย สมควรฆ่าและต้องฆ่า พลันนั้นจึงซัดหมัดอัสนีสวรรค์ออกไปปะทะ
ตู้ม!
เสี้ยวหย่วนถูกโจมตีจนกระเด็นออกไป หมัดปะทะถูกหน้าอกจนกระอักเลือดออกมาอย่างรุนแรง เขาแพ้แล้ว แพ้อย่างสิ้นเชิง ตอนนี้กระทั่งหมัดของเย่เทียนเฉินก็รับไม่ไหว ก่อนหน้านี้ ด้วยขอบเขตการบ่มเพาะของเขา หากต้องการฆ่าเย่เทียนเฉินก็เป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ แต่ผ่านไปไม่นาน ตอนนี้เย่เทียนเฉินกลับสามารถฆ่าเขาได้เหมือนหมูเหมือนหมา ความตกต่ำอันยิ่งใหญ่ขนาดนี้ สำหรับเสี้ยวหย่วนที่มั่นใจในตนเองและไม่เห็นใครอยู่ในสายตามาโดยตลอดจะรับไหวได้อย่างไร?
ตอนนี้เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาสัมผัสได้ว่าพลังการต่อสู้อันแข็งแกร่งภายในร่างกายของตนกำลังพลุ่งพล่านไม่หยุด ต่อให้ต่อสู้กับเสี้ยวหย่วนไปแล้วก็ยังไม่มีความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ทำให้เขาทั้งตื่นตะลึงทั้งยินดี เขาสัมผัสได้
