้ จึงรับเธอเป็นลูกศิษย์ไว้ข้างกาย แต่ละวันผ่านไป แต่ละปีผ่านไป ทุกวันล้วนใช้พลังภายในอันแข็งแกร่งชะล้างไขกระดูกให้ตงฟางเมิ่ง จึงค่อยๆ ทำให้ร่างกายของตงฟางเมิ่งแข็งแกร่งขึ้นมา ไม่อ่อนแอเจ็บป่วยง่ายอีก ยิ่งไปกว่านั้นยังถ่ายทอดเคล็ดวิชาอันลึกล้ำสูงส่งของพรรคสุสานโบราณให้เธอด้วย เรียกได้ว่าหากไม่มีท่านอาจารย์ ตงฟางเมิ่งคงตายไปนานแล้ว ดังนั้นความรู้สึกที่เธอมีต่อท่านอาจารย์ก็เหมือนกับพ่อแม่แท้ๆ ของตน
“เสี้ยวหย่วน แกกำลังกลัวอยู่หรือไง? ถ้าจะใช้คำพูดแบบนี้ทำให้ตงฟางเมิ่งเสียสมาธิ วันนี้แกคงต้องตายที่นี่แน่แล้ว!”
เถียนปอกวงพูดอย่างเย็นชา เดิมทีเขาก็เป็นคนที่เด็ดเดี่ยวคนหนึ่ง นิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมา หากต้องการฆ่าก็จะไม่กระทำลับหลัง แต่จะพูดให้ชัดเจนต่อหน้า และเพราะนิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนี้จึงทำให้เย่เทียนเฉินสาบานเป็นพี่น้องกับเขา ทั้งสองมีความรู้สึกเสียดายฝีมือของอีกฝ่าย ถึงแม้ตงฟางเมิ่งจะชอบหยอกล้อว่าทั้งสองเป็นคนบ้ากามประเภทเดียวกันก็ตาม
ดาบผ่าฟืนโบกสะบัด ชั่วขณะนั้นเถียนปอกวงร่ายรำเพลงดาบว่องไวของตนจนถึงระดับสูงสุด ร่ายรำออกมาจนกลายเป็นเงาดาบกักขังตงฟางเมิ่งเอาไว้ด้านใน อย่างน้อยในขอบเขต 100 เมตรรอบด้านก็เต็มไปด้วยปราณดาบที่เถียนปอกวงร่ายรำมา อากาศถูกฉีกขาด ต้นหญ้าบนพื้นราบกลายเป็นฝุ่นผง เห็นได้ชัดว่าปราณดาบนี้แข็งแกร่ขนาดไหน
“พวกแกฆ่าฉันไม่ได้หรอก ไอ้คนไม่รู้จักที่ตายนั่นตายไปแล้ว
